als je zo al mijn blogs leest,dan staan er weinig positieve berichten tussen,ik had mijzelf voorgenomen niet zo te klagen ,maar hoe als je werkelijk overal last van hebt?ik kan ook bijna niks meer eten van chocolade,banaan,sappen ik krijg van het minste gerinst het zuur,van de gyn kreeg ik medicijnen anta gel en regla waar ik vreselijk van moet spugen,dus dan maar een bekertje melk,maar ook daar moet ik nu mee stoppen omdat ik een te laag ijzer gehalte heb,en melk breek ijzer af.en dan met alles wat je tijdens je zwangerschap sowieso niet mag blijft er maar weinig over wat ik wel eten mag(kan)
ik heb maandag een afspraak bij de gyn,en wil toch even duidelijk aan gaan geven dat ik het niet meer zie zitten
ik lig nachten wakker,is het niet van zuur,dan wel van kramp,of ik moet 5/6 x per nacht uit bed om te plassen.kom dan weer slecht in slaap,lig maar te malen over de 2 x stuitligging,ik ben echt gebroken,als ik er nu aan denk dat ik twee kinderen moet baren,dan kun je mij oprapen,heb gewoon geen energie meer,mijn twee meisjes liggen werkelijk heel de dag in mijn blaas te schoppen,ik kon vreselijk genieten van iedere beweging in mijn buik,maar dit is echt zooooo vermoeiend,het lijkt of ze er elk moment uit kunnen rollen,door de druk van onder!
ik zei het al 2x stuitligging en niet met de kontjes maar met de benen,als ze niet gaan draaien,denk ik dat ik om een keizersnee ga vragen,al hoewel de gyn heeft uitgelegd dat je ook op de gewone manier kunt bevallen in deze ligging,tja wat doe je dan? ik ben zo bang voor een keizersnee!!,maar wil het beste voor de kindjes,ze moeten geen risico lopen.nou weten ze natuurlijk heus wel wat ze doen,maar het onzekere,en de angst houden mij heel de dag in gedachten over hoe dat nou allemaal moet.k probeer mijzelf heel de tijd moet in te praten,ik zeg tegen mijzelf dat ik het allemaal maar over me heen moet laten komen,maar zodra ik dan weer die druk van onder krijg zit ik met mij gedachten alweer bij de bevalling.k heb vorige week al een paar uur in het ziekenhuis gelegen,alles is nagekeken ,en alles was goed,maar door mijn iets te hoge bloeddruk ben ik erg scherp op wat ik voel,en merk aan mijn lijf. ik ook niet te wachten op een zwangerschapsvergiftiging.nou kortom stress ,spanning,aanstellerij?? zeg het maar......voel me echt een zeikerd! kon ik maar een paar nachten lekker slapen,dan zou ik er misschien anders tegen aan kijken,maar ik ben zooooo moe!en wordt moe van mijzelf
reacties (0)