In de maling genomen

me eigen lichaam neemt gewoon een loopje met me!... loop nu al meerdere weken te kwakkelen en word er zo moe van dat ik continu moet huilen!

Me lichaam geeft al sinds week 28 zo'n beetje aan dat zwanger zijn niet op dit lijf geschreven is... steeds is er wel iets... van een te lage placenta, groeiachterstand van de baby, smalle baarmoeder, hoge bloeddruk en ga zo nog maar even door.

In het begin heb ik absoluut geen reguliere kwaaltjes gehad... op vermoeidheid na... dus eigenlijk word ik al vanaf dag 1 in de maling genomen!

maar gister en vandaag zijn toch wel een beetje een toppunt voor me! ben het echt zat!

Er was vorige week met mij afgesproken dat als ik 37 weken ben ik word ingeleid.. dat zou de gyn in mijn dossier zetten, dus gister tijdens de controle geef ik het aan dat ik het zat ben en dat er afgesproken was dat we gister dus een datum zouden plannen.

Maar aangezien ik nu een vervangende gyn had, die het ook nog eens niet terug kon vinden in mijn dossier heb ik dus gewoon pech! 

Ze deed me reguliere controles... eerste x bloeddruk meten  terwijl ik zat en me meting was veeeel te hoog 150/100, dus toen viel wel het woordje opname weer... (ik dacht maar dat was nou net niet de afspraak)... toen ging ze even een echo maken om te kijken of ons dametje het nog wel naar de zin heeft (zoals elke week) en toen daarna (terwijl ik nog lag) en toen was me bloeddruk 130/90... dus moest ik wel bloedprikken en urine in leveren (ook omdat ik nog steeds alle symptomen van zwangerschapsvergiftiging heb, op de eiwitten en verhoogde leverwaarde na)... maar er was zoals de afgelopen 4 weken niks noemenswaardig in aangetroffen.

Tijdens deze afspraak is wel afgesproken dat aankomende dinsdag nog een x een groei echo gemaakt gaat worden en dat ze nu ook inwendig gaan kijken hoe en of ik ingeleid kan worden, want deze gyn had ook wel het idee dat het voor mij een psychische slijtage slag begint te worden.... Dus dinsdag maar weer afwachten... 

Verder vandaag ook weer zoiets... ben niet te genieten, kreeg me nieuwe telefoon niet aan de praat en ik viel uit tegen me zoontje en me man, waarop me man weer tegen mij uit viel dat ik gewoon normaal moest doen inplaats van me gedragen als een klein kind... nu had ik gisteravond ookal ruzie met hem, want als het aan hem ligt draag ik gewoon de 40 weken uit... want hij vind het allemaal wel mee vallen,... ik ben zo boos geworden dat ik hem jankend heb staan uitschelden en heb mezelf daarna bijna een uur opgesloten in de badkamer... ooooooeeee wat was ik boos!

Ook dacht me lichaam vandaag laten we ook maar eens de darmen prikkelen en had ik dus diarree... en ik heb echt bijna 4 uur lang harde buiken gehad die vrij regelmatig te voorschijn kwamen,... (af en toe zucht ik er nog een paar weg) maar ik was echt even in de war... moet het van de verloskundige in de gaten houden... maar ze voelen ook niet als echte weeen... en ik denk ook niet dat het geluk voor mij is weggelegd dat het nu al begint... dat zou te mooi zijn om waar te kunnen zijn!! haha

nou ja ff genoeg gezeurd....