Even een zeurblog!
Soms heb je wel eens een dag dat niets of niemand ook maar iets goed kan doen, vandaag heb ik zo een dag!
Ik word gek van alle mensen die denken dat ze het allemaal zo goed weten, die precies weten hoe ik me voel en hoe ik me zou moeten voelen.
Met de commentaren van het hoort er bij, het is nog maar een paar weekjes (daagjes) en dan ook nog er bij zeggen het valt allemaal wel mee...
maar zij zijn niet de gene die zich rot voelen, ik durf niet eens meer echt te zeggen hoe ik me voel, alleen mijn man heeft in de gaten dat het niet gaat zoals het moet.
Ik zit gewoon te janken nu en ik ben echt geen jankerd, maar ik ben die commentaren gewoon zat!!
van je familie moet je het hebben zeggen ze, maar op dit moment ben ik blij dat ik gewoon alleen thuis ben.
Ik slik elke keer die opmerkingen en doe net of er niks aan de hand is, maar ondertussen klapt me kop uit elkaar, heb ik elke 5 minuten het idee dat ik naar de wc moet rennen om te kotsen en voel ik gewoon aan mijn lichaam dat het niet goed zit.
Ben in een week tijd 3x op spoed controle geweest, en nu alles weer erger word durf ik niet eens meer te bellen, want het is niks... alles minimaal, wel verhoogd of aanwezig... maar niet genoeg om de klachten te veroorzaken...
Echt ze zien me aankomen... ik begin er gewoon depressief van te worden... tis een makkelijke zwangerschap in vergelijking met die van mijn zoontje, maar dit is gewoon frustrerend...
Ik ben zo blij als vrijdag de definitieve datum vast staat, want ik trek het niet meer op deze manier...en op me man na is er niemand waarmee ik er over kan praten....
reacties (0)