Medische molen

Bijna 32 weken zwanger en dat tot nu toe zonder problemen.
Behalve een prik voor de resusfactor, heb medisch gezien nog geen
"gedoe" gehad. Ik had als bloeddruk patiënt verwacht dat ik eerder
last zou gaan krijgen maar het valt dus reuze mee. Nu is toch eindelijk de tijd
gekomen dat de bloeddruk de weg omhoog weer gevonden heeft.


Afgelopen woensdag had ik weer controle bij de gynaecoloog in het ziekenhuis.
De bloeddruk werd gemeten en deze was 140 over 90 terwijl ik net een uur van
tevoren mijn medicatie ingenomen had. Te hoog en dus werd er wederom
voorgesteld om de dosering te verdubbelen ( de vorige keer was de dosis ook al
verdubbeld ) Daarna kon ik gelijk door om bloed te laten prikken en urine af te
geven voor een zwangerschapsvergiftigingstest, hier zou ik donderdag de uitslag
van krijgen of indien ernstig dezelfde dag nog. Gelukkig bleek dat ik (nog)
geen zwangerschapsvergiftiging heb, pff dat scheelt weer. Uitstel van executie
:) Maar goed ook want stel dat het wel een vergiftiging was geweest waren ze
pinda bij 37 weken gaan halen. Nou vind ik het zeker niet vervelend om de
kleine hummel eerder te knuffelen, helemaal niet zelfs !! Maar je zult net zien
dat na bijna 3 jaar de laatste dingen in huis verbouwd worden ( op aandringen
van mezelf uiteraard, krijg in een keer die rare drang dat alles piekfijn in
orde moet zijn hihi). Ik kan die extra drie weken dus goed gebruiken en
uiteraard zie ik liever dat pinda lekker bol en gezond ter wereld komt.
Aanstaande maandag moet ik voor een CTG (van het babyhartje) en bloeddruk (van
mama) naar het ziekenhuis en dan zien we wel weer verder, vingers gekruist en
hopen dat alles goed gaat.


Heb nog steeds niet te drang om alles kleertjes en dergelijke uit te gaan
wassen en ook de ziekenhuistas in nog niet aan de orde..  De kaartjes zijn
gelukkig wel uitgezocht en het kamertje is bijna klaar. Ik heb toch nog steeds
het gevoel dat ik nog tijd genoeg heb..


Wat betreft kwaaltjes valt het eigenlijk ook reuze mee, vannacht wel wakker
geworden van het maagzuur. Het deed zo´n pijn dat ik opgestaan ben om een maagzuur
tabletje te gaan nemen. Verder is de moeheid terug en vallen me s ´avonds
tussen 8 en 9 de ogen dicht, ach lekker excuus om in bed nog ff tv te kijken en
van het getrappel te genieten.


Ondanks dat ik toch nog redelijk actief bezig ben ( veel lopen zoals 8 km in Düsseldorf
en de dag erna weer van kwart voor 9 tot 4 ) merk ik niets van `harde buiken`
of tekenen van mijn lichaam dat ik hiermee op moet houden. Wat ik me wel nog afvraag: hoe zit het eigenlijk met die zwangerschapscursussen... ben ik al te laat, welke zijn aan te raden en krijg je dit vergoedt? mij lijkt eerlijk gezegd zwemmen het fijnste.. ben niet van de cardio en van yoga kan ik me geen voorstelling maken. Ik hoor graag jullie ideeën hierover. 

Liefs