Wat van mezelf laten horen

De rust is helemaal wedergekeerd in huize Jen28. We genieten volop van elkaar en dat voelt goed.
Dit is wel een druk weekje voor manlief. Allebei zijn ouders zijn jarig en de andere avonden heeft hij ouderavond. Maandag was de 1e ouderavond en van de 8 ouders die zouden komen zijn er maar 3 op komen dagen. Aangezien het ouders zijn van kids die zeer waarschijnlijk blijven zitten zie je meteen waar die kids de instelling vandaan hebben.
Volgens deze ouders hebben ze het briefje niet gekregen met de dag en tijd waarop ze verwacht werden en nu gaan ze ervan uit dat manlief ze wel belt voor een nieuwe afspraak. Nou, lekker niet. Zij willen hem toch spreken? Tenminste ze hadden zijn naam opgegeven bij de aanvraag. Dus hij baalde maandagavond nogal. Want eigenlijk had het dus wel in 1 avond gepast en nu is hij er 2 avonden zoet mee omdat er 20 ouders zouden komen.

Op het gebied van zwanger en IUI is het erg rustig hier. Doordat we zaterdag na de IUI lekker zijn wezen winkelen, eten en naar het theater zijn geweest heb was ik alweer bijna vergeten dat we 's ochtends in het ziekenhuis waren. Hierdoor voel ik me nu ook een stuk rustiger. Misschien komt het ook wel doordat de telling zo slecht was (minder dan 1 miljoen). Je krijgt dan toch het gevoel dat je nergens op hoeft te rekenen. Dat er 2 supermooie eitjes waren doet er dan niet zoveel toe. Hoewel we wel veel extra geklust hebben en na de IUI ook nog een paar keer in het weekend. Je wilt niks aan het toeval overlaten he?
Volgens mijn eigen cyclus zou ik maandag ongi moeten worden. Maar omdat de IUI op dag 17 was, ga ik er vanuit dat mijn NOD ook 3 dagen opschuift. Dus dat zou dan 25 februari worden. Vorige keer begon ik 4 dagen voordat het echt doorbrak al te rommelen met sliertjes bloed dus dat zou dan in dit geval op de 21e moeten beginnen (ervanuit gaande dat het ongeveer hetzelfde verloopt). Dus dat is dan op zondag.
Spannend allemaal dus.
We staan er nog steeds achter om na deze poging een pauze in te lassen. Voor mij is het besluit iets moeilijker te accepteren dan voor manlief. Ik snap hem wel. Hij wil weer even een vrouw die niet bol staat van de hormonen en gewoon weer lekker kunnen klussen zonder druk. Ook denk ik dat hij door de laatste ronde uit te stellen, meer tijd voor zichzelf creërt om na te denken over IVF. Want na IUI nr. 4 gaan we officieel door voor IVF. Hij ziet hier nog steeds erg tegenop en als hij ronde 4 uitstelt hoeft hij daar nog niet over na te denken.
Ik daarentegen wil het liefst gewoon doorgaan, ik wil mama worden!!! Heel graag, merk dat ik steeds jaloerser wordt op vrouwen die wel zwanger zijn.
Maar als mijn mannetje een pauze wil dan doen we dat gewoon....

Kwaaltjes heb ik op het moment niet veel. Ja, de standaard zere borsten en ik heb het warmer dan normaal (heb ik elke maand na de Pregnyl). Ook af en toe wat duizelig. Maar geen dingen die ik niet herken dus dat is wel prettig en geruststellend.