Lou gisteren 5 maandjes

Het gaat goed hier met de kindjes, ja hoor! Gisteren was ik heel even boven iets pakken. Lou had ik in de box gelegd, M.ke speelde rustig in de kamer. Hoor ik toch opeens een gekrijs. En ja hoor, M.ke had hem weer te grazen. Naast zijn oog dit keer, bloed vermengd met tranen, droop tot in zijn oor. Zo zielig. Voor haar vond ik het ook zielig, want ze beseft het echt niet. Liep ze daar enthousiast te wijzen en te roepen: "Lou, Lou, Lou ..." Ze kan gewoon niet van hem afblijven. Het is echt ontzettend opletten geblazen. Ik was verdrietig want ik vond dat ik hem niet genoeg had beschermd. Gelukkig kan ie tegen een stootje en is hij nog steeds stapelverliefd op zijn kleine grote onwetende onschuldige zus.
Verder zijn ze allebei ontzettend verkouden. Maar de kleine L. drinkt en slaapt goed en schijnt er weinig last van te hebben. Maar hij hoest en rochelt als een kleine opa. En M.ke heeft wat weinig energie, vind ik. Ze jengelt veel en wil vaak uit zichzelf naar bed. Tja, er heerst nou eenmaal weer van alles. We zijn allemaal toe aan beter weer. En ik heb morgenvroeg ook nog een sollicitatiegesprek, 28 km hier vandaan. Hopelijk kom ik niet in de file terecht.