Kleine knulletje

Ons kleine knulletje is alweer dik 4 maanden. Het is zo'n lief ventje. Wat glipt de tijd door mijn vingers. Ik voel me vaak zo eenzaam en verloren. Ik voel me zo heen en weer geslingerd. Ik wil graag een paar fotootjes van hem hier zetten. Maar bijna alle foto's zijn weer mislukt door die rot camera. We hebben bijna geen geld, maar ik ga nu echt eens kijken voor een andere camera. Al is het maar een oude telefoon van iemand, zelfs die zal nog beter fotograferen denk ik.
Volgende keer weer vrolijker bericht. Na regen komt altijd zonneschijn, dat weet ik. Ik heb ook geen reden om me ongelukkig te voelen. Heb zo'n leuke kindjes. Maar ik voel me de laatste tijd nou eenmaal vaak verdrietig. En dan is het vandaag ook nog blue monday. Bijna niks geslapen vannacht ... M.ke had last van haar buikje, steeds huilen. L. ligt hier nu naast me in de box te slapen en scheetjes te laten en van alles in zijn broek te doen, haha. Doe ik hem zo meteen als ie wakker is lekker in het badje en als M.ke dan weer wakker is, gaan we maar even naar buiten met het wagentje en als het regent gooi ik gewoon het zeil erover. Iets doen en buitenlucht helpt meestal wel bij depri-gevoelens. Ik vind het gewoon heel lastig om hierbinnen de hele dag met de kleintjes door te komen. Ze vragen veel aandacht en vooral M.ke wil eigenlijk voortdurend je aandacht. Zo kom ik aan bijna niks anders toe.
Zo dat was het wel weer voor vandaag, voel me alweer een stuk opgeluchter en beter. L. is wakker.