Een echt wonder

Lieve vrouwtjes (en mannetjes),
Een echt wonder is vandaag gebeurd. Ja eigenlijk niet vandaag, maar ergens tussen 7 december en nu.
Ik had 24 december een zwangerschapstest gedaan omdat ik een vaag onbestemd gevoel van een zwangerschap had. (Haar viel opeens niet meer uit en ik was heel moe en af en toe een beetje misselijk.) Zwanger? Dat moest toch bijna onmogelijk zijn, omdat ik mijn jongste nog borstvoedde en 14 november voor het eerst weer een menstruatie had gehad. Maar ja, daarna bleef dat wél uit. Ach ja, als je 6 maanden geleden bevallen bent en nog voedt, is je cyclus natuurlijk niet regelmatig. Maar ja, 24 december, met al die feestdagen voor de deur (wijn, champagne, likeurtjes etc.), toch maar het zekere voor het onzekere genomen en dus die test gedaan. Positief!
9 januari naar de verloskundige gegaan voor een inwendige echo en niets van een vruchtje te zien. :-( En volgens onze berekeningen moest ik toch bijna 7 weken zijn. De verloskundig zag wel een dooierzak en op grond daarvan was ik hooguit 5 weken. Jullie begrijpen wel dat weken van onzekerheid volgden. Ik had echter geen bloedverlies. Ik bleef dus ondanks angstgevoelens ook hoop koesteren. En vandaag, 4 weken later, zagen we daar een heel klein compleet mensje spartelen. Alles erop en eraan. Zelfs de vingertjes konden we tellen!
Een echt wondertje!