Mijn grote kleine man

Lieve Vince,

Ook voor jou heb ik al heel lang geen blog meer geschreven. Wordt echt de hoogste tijd. Je bent echt veranderd de afgelopen periode. We hebben gezien hoe je van een opstandig en driftige peuter bent veranderd naar een meer rustige en ontzettend lieve bijna kleuter. Wat een verandering. Natuurlijk blijf je af en toe best opstandig en koppig maar je bent wel beter te bereiken en sturen. We merken dat als we heel duidelijk jou gevoel benoemen en hier ruimte voor geven, dat je sneller weer rustig wordt. Gisteren ging ik even naar mijn werk en ik kon jou gewoon meenemen. de hele ochtend heb je lief zitten spelen en heb ik je nauwelijks gehoord. Dat had ik een jaar geleden ech tniet verwacht dat dat zou kunnen. Mijn moeder zei laatst ook nog, wat luistert Vince ontzettend goed! En wat kan hij al veel, zichzelf uitkleden, zelf naar de wc gaan, zelf zijn laarzen aandoen en zelf handen wassen. Meehelpen met de tafel dekken en heel lief met zijn zusje spelen...en toen dacht ik, ja dat is eigenlijk ook zo. Wat heb je veel geleerd! Ik leer ook veel over mezelf, als ik naar jou kijk. Je lijkt veel op mij, je bent gevoelig en je kan ontploffen, net als ik. Als ik een slechte dag heb, heb jij die ook en man wat kunnen we dan botsen. Soms voel ik me dan ook heel erg schuldig. Gelukkig kunnen we het altijd weer goed maken en  nu je wat ouder wordt, probeer ik je goed uit te leggen dat papa's en mama's ook wel een fout zitten en dat we dan ook sorry zeggen. Meestal kunnen we het heel goed met elkaar vinden, lekker samen met de lego of playmobile spelen. En met papa lekker stoeien. Of, als Amye al naar bed is met elkaar een spel doen. Daar geniet je echt van. Jij bent al groot en mag opblijven, zeg je dan. Wat ben je dan trots. je past heel goed op je zusje. Eigenlijk mag niemand met haar spelen alleen jij. Daar moeten we je dan wat in sturen haha. Jullie vinden het fijn om samen op de grond te spelen, jij bouwt met de lego en Amye gooit het om. Soms vind je dit ook wel heel vervelend en moeten we je uitleggen dat zij echt nog niet snapt wat ze doet. Verder help jehaar met lopen en sleep je haar weg bij dingen waar ze niet aan mag, ja jij weet de regels heel goed hihi! Je gaat nu ook een ochtend in de week naar de peuterschool maar daar vind je niet veel aan. het valt ons ook wat tegen om heel eerlijk te zijn. Wij hadden gehoopt dat daar meer oudere kinderen zouden zijn en dat er echt meer schoolse dingen zouden gebeuren maar dit is niet het geval. de meeste kinderen zijn jonger helaas. We willen je er ook niet te snel af halen maar we denken er wel aan. Op de creche loopt het ook leeg. Al jou vriendjes zijn naar de basisschool en jij bent nu de oudste in de groep. Je speelt gelukkig nu ook met jongere kinderen enhebt het heel erg naar je zin maar we merken wel dat je toe bent aan de basisschool. We zijn al druk aan het kijken en denken dat we een geschikte school gevonden hebben. Nog 1 bekijken en dan weten we het. Verder gaat alles nu best ok, je slaapt prima, af en toe wel nachtmerries maar meestal horen we je niet. Het eten gaat ook beter, je eet nu weer warm en lust eigenlijk alles. Papa is hier flink mee bezig geweest en we merken dat we echt heel standvastig bij  jou moeten zijn. (En ik kom er du snu achter dat ik echt veel te soft ben....oepsie) Wat een karaktjer heb jij! 

Lieve Vince, wat ben je al groot en wijs. Ik ben heel trots op jou...mooie man, ik hou van jou!