Dit hadden we niet gedacht toen we 30 augustus samen even de bloemetjes buiten gingen zetten. Arjen en ik waren gezellig op stap geweest met een fijne nacht als gevolg. Naderhand dachten we nog... Is dit wel goed gegaan? Doelende op het condoom wat niet helemaal ok zat maar wetende dat ik niet gemakkelijk zwanger raak en ik na Amye nauwelijks ongesteld ben geweest, dachten we dat het wel veilig was.... GRAPJE dus. Week later nog geen ongi in zicht en wat vage klachten. Het zou toch niet, flitste door mijn hoofd. Kop in het zand techniek werkte niet. Ik wilde zekerheid dus test gedaan. En die was negatief, ppffff. Opluchting, want jeetje een derde, dat was niet echt de planning. Twee weken gingen voorbij waarin de ongi uitbleef en waarin ik toch echt weer bepaalde klachten kreeg. Het zat ons toch niet lekker dus weer testen en ja hoor, daar stonden ze weer, die 2 strepen... Ja, toen stond de wereld wel ff op zijn kop want a. Dit was bijna onmogelijk. B. Niet gepland. En c. Tja daar kwamen alle praktische bezwaren... Samen veel gesproken en uiteindelijk bij huisarts beland want er was twijfel... Wel of niet. Fijn gesprek gehad en ha zag onze twijfel. Advies was, denk goed na!!! En stiekem was mijn keus al gemaakt. Ik hield al van je! Zodra ik die tweede streep zag verschijnen was je onze baby.Hoe klein je ook nog bent. Je bent onverwachts maar ZO gewenst!! Natuurlijk zijn we bang en vinden we het reuze spannend. Maar we gaan er voor... Dat het ons gegund is, een derde wondertje!!! Wauw, wat zijn we blij!!!!!!
reacties (0)