Ziekenhuisbezoek Stijn
We hebben een heftige dag achter de rug met Stijn en het is altijd fijn om het even van je af te schrijven en dan zijn jullie gelijk weer op de hoogte. Stijn begon gisteren met een naar hoestje. En dat terwijl zijn antibiotica woensdag achter de rug was… Al weken zijn ze beiden verkouden, maar deze hoest kende ik nog niet. We hadden toch een afspraak staan voor controle bij de huisarts en daar ben ik vanmorgen met allebei naartoe gegaan. Ook hij vond Stijn erg hoesten, hijgen en piepen… Maar hij was nog wel heel vrolijk en liet alles goed toe. Toch wilde hij hem een puffer meegeven om wat minder benauwd te worden. Dus hij kreeg Ventolin.
Jammer genoeg hielp dat niet, en ook een tweede dosis hielp niets. Ik vond hem er eerder slechter door worden dan beter. Hij hijgde enorm en maakte een piepend geluid. Verder werd hij ook enorm hangerig en huilde snel. Ik vertrouwde het niet en heb de huisarts weer gebeld. Hij vond het niet fijn dat hij er eerder slechter door werd dan beter en heeft de kinderarts gebeld. We moesten toch met hem langskomen en om kwart over drie waren we in het ziekenhuis. Mijn moeder heeft thuis op Thijs gepast en Aldo kon gelukkig van zijn werk komen.
In het ziekenhuis is hij goed onderzocht en ook daar vonden ze hem erg benauwd. Ze wilden hem dus vernevelen, maar dat zorgde voor een grote paniekreactie. Wat was hij zielig zeg. Hij vond het doodeng om zo’n kapje voor zijn gezicht te hebben en schreeuwde de hele boel bij elkaar. Beetje jammer dus, maar ja, het ging niet echt. Ook moest er een monstertje genomen worden vanuit zijn neus. Ook geen fijn onderzoek. Ze wilden checken of het het RS-virus was. Na heeeeeel lang wachten, bleek het geen RS te zijn. We hebben nog een keer geprobeerd om hem te vernevelen en met drie man sterk in de houdgreep, is het uiteindelijk gelukt! Aldo heeft zijn roeping misgelopen: hij zou een super CliniClown zijn!!! Hahaha!
We zijn nu naar huis gegaan met een mega apotheek aan medicijnen: prednison voor vijf dagen, ventolin voor vier keer per dag twee pufjes en dan nog een andere ontstekingsremmer, ook via een puf.
Gelukkig ben ik mijn gevoel achterna gegaan. Het ging gewoon niet goed en ik heb gehandeld. En met recht, dat was duidelijk. Nu hopen dat hij snel opknapt, hopelijk slaapt hij vannacht goed. We zullen het zien!
reacties (0)