En daar komen de feestdagen aan....(traantje)

Hoi meiden,

Had zo gehoopt dat ik jullie mooi nieuws kon vertellen, maar de duivels zijn vandaag gearriveerd. En dit stond echt niet op mijn verlanglijstje Sinterklaas, nog gevraagd of ik het mocht ruilen. Maar helaas zo werkt het niet.
Afgelopen woensdag al een negatieve test, want was door die rare vorige cyclus de tel kwijt geraakt. En met het gevolg dat deze maand de kans eigenlijk niehiel was. En dat frustreerd me eigenlijk nog het meest, gewoon door verkeerd tellen een hele maand weggegooid. GRRR... Want geteld vanaf de tweede keer dat ik ongesteld werd vorige maand, een mooie normale lengte cyclus gehad, zo blijkt nu.
Weet nu niet goed hoe ik me moet voelen, ben boos op mezelf door het tellen. Erg verdrietig, want weer een teleurstelling en ik wil het zo graag. Wil het verdriet van ons kleine ventje een plekje geven en weer verder naar voren kunnen kijken.  De moed zakt me steeds verder in de schoenen en de hoop op een zwangerschap lijkt verder dan ooit. Al weet ik dat hier geen enkele reden voor is, en het ieder moment zo kan zijn. Het enige wat we nog even moeten hebben is geduld, en nou net dit is al een hele tijd op. Voel me op het moment een beetje een klein kind wat staat te stamp voeten, terwijl ik heel tevreden mag zijn met wat ik allemaal heb in mijn leven. Want echt wat heb ik een wereld gozer!! Ik voel me meer dan ooit zo diep verbonden met hem. Hij steunt me enorm en probeert het dragelijk te maken. Al zie ik de laatste tijd dat ook bij hem het wachten zijn sporen achter laat.
En dan die dochter van ons, wat een genot!! Ik wist niet dat je zoveel van iemand kon houden, vanuit mijn tenen. Als ze die ondeugende glimlach weer opzet, dan smelt deze mama. Ze is op het moment zo gezellig en lief, zo anders dan een week of 6 geleden. Heerlijk babbelen (vaak nog in je eigen taal, maar soms rollen er ineens een paar gewone zinnen uit je mond), zo sociaal naar iedereen en je ziet je genieten van alle gekheid die je vader met je uithaalt. Want je vraagt tegenwoordig de hele dag naar papa, want dat is je grote vriend!! We hopen heel gauw een broertje/zusje voor jou te mogen verwachten, want je bent gek op kindjes!!
Afgelopen zaterdagavond hebben we sinterklaas gevierd samen met opa en oma de Bruijn (opi, omi en kleine omatje, je neef dandro, tante Daphe, tante Nine en Oom Mirco). Een heel huis vol dus en toen kwamen daar al die kadootjes nog bij, en wat waren dat er weer veel. Eigenlijk veel te veel, maar ja we moeten opa en oma ook een pleziertje gunnen. De piet (je vaders nicht Sharon) kwam een avondje mee vieren en had een videoboodschap van de sint meegenomen. Viel erg goed in de smaak (en ondanks dat jij hem die week al deens eerder had gezien om hem te controleren, vond je het erg intressant) en met piet kon jij het aan het eind van de avond zelfs zo goed vinden dat ze zelfs een kus van je kreeg. Je eerste kadootje was zo'n klein en licht, makkelijk op te klappen buggy. En eigenlijk had het daar net zo goed bij kunnen blijven, want je hebt de hele avond met hem in de rondte gesjeesd. Maar ook had je zo'n schik met door de kamer en keuken rennen, terwijl er iemand achter je aan zat. Want wat ga je dan snel en wat kan je hard gillen!!! De rest van de tijd heb je je neef Dandro gek gemaakt met al je geknuffel. Hij had dit liever niet, maar jij nam geen genoegen met NEE. En bleef hem lastig vallen, zo grappig!!

En dan nu op naar de kerstdagen..... Tja wat zal ik zeggen. Ik hoop dat het gauw januari is. Vreselijk dat we nu de uitgerekende datum zullen passeren zonder te weten wanneer er wel weer een zwangerschap voor ons in het verschiet ligt. Dit is steeds mijn nachtmerrie geweest en helaas de realiteit geworden. Dit zullen erg zware kerstdagen worden, dan maar hopen op een mooi nieuw en vruchtbaar jaar...

Dikke knuffel voor alle lieve meiden, van mij...