Uitslagen onderzoeken
Eindelijk was de uislag binnen. Na weken het ziekenhuis gestalkd te hebben, belde de gynaceoloog. Hield mijn hart nog een beetje vast, want hij zei het zo raar. "bij u is er een normaal chromossoombeeld gevonden, en bij uw man", dus schrok best wel een beetje, "ook een normaal beeld". Heel veel pech dus gewoon.
Ook de uitslagen van het fosfaten en bloedstollingsonderzoek waren goed, dus tot zo ver geen enkele aanleiding tot de miskramen. Nu kunnen we alleen nog een water contrast-echo laten maken van mijn baarmoeder, maar daar loop ik nog niet echt warm voor. Daarop zou uitgesloten kunnen worden dat ik een afwijking aan mijn baarmoeder zou hebben. Wie weet voor in de toekomst, maar nu doen we het hier maar even mee. Hoop dat we nu alle pech gehad hebben, en een mooie zwangerschap kunnen verwelkomen.
Voel me de laatste tijd niet echt heel fijn, ben vaak somber en heb moeite om de draad weer op te pakken. Heeft niet alleen met mijn mk te maken, maar ook met de omstandigheden op mijn werk. Veel werkdruk en zorgen. Heb het gevoel dat alles tussen mijn vingers door glipt zonder er controle op te hebben. En daar kan ik momenteel slecht mee omgaan. Heb het volgende gedichtje geschreven, geprobeerd het te verwoorden.
De blaadjes aan de boom verkleuren,
vallen op de grond één voor één,
even niets om me op te fleuren,
voel me steeds vaker somber en alleen,
De wereld om em heen lijkt me niet te begrijpen,
Zoveel vraag ik toch niet?
enkel iets om naar uit te kunnen kijken,
een mooi klein knipper lichtje in het verschiet,
Dan kijk ik even naar jouw boom,
dat is waar ik jouw achter liet,
was dit maar een nare droom,
beseffen kan ik het nog steeds niet.
xxx Sylvana
reacties (0)