De zesde ziekte

Ons moppie zat de afgelopen 3 weken niet lekker in haar vel. Voor het eerst echt een beetje ziekjes. Nou had mama gelezen dat je van je moeder bij je geboorte bescherming mee krijgt voor 6 maanden, dus dat heeft mama goed gedaan, want je bent nu ruim 6 maandjes. Maar nu dus echt erg verkouden. En als mama je dan uit je bedje komt halen 's ochtends dan heb jij een snotmaskertje, want je loopt natuurlijk lekker te vegen. Maar mama houdt evengoed nog net zoveel hoor van jou. En ook heb je geregeld een beetje koorts en ben je gewoon gauw weer moe en aan het piepen. Nou dachten wij al die tijd dat dit enkel vanwege je tandjes was, want die kwamen jou allemaal tegelijkertijd plagen. Dus ja hoor sinds 2 weken is je rechtervoortandje doorgekomen en het is kwestie van tijd voor de overige 3 tandje doorkomen.

Ook is het slapen door je verkoudheid en tandjes wat moeilijker dan normaal. je bent zelfs twee nachten om het uur eventjes wakker geweest, speentje erin en je sliep weer verder. Maar gelukkig bleef dit bij twee nachtjes. Normaal ga je altijd gewoon slapen als we je in je bedje leggen, maar nu heb je wat meer moeite met in slaap komen. En als je dan eenmaal overstuur begint te huilen, raak je weer benauwd door je speentje omdat je neusje zo dicht zit. Dus dan is het een strijd tussen gevoel en verstand van mama. We willen je niet verwennen en vooral niet aanwennen dat als jij maar even gaat piepen, mama je er weer uit komt halen. Maar als je nu niet lekker bent, wil ik je wel troosten en je rustig maken. Dus nu heeft mama een compromie. Als je overstuur bent haalt mama je eruit en gaat op je kamertje in het donker met je zitten, tot je weer rustig bent en dan leggen we je weer terug. Dan ga je meestal wel lekker slapen. Hopelijk is het een fase, maar eigenlijk gaat het nu al een stuk beter. We merkten namelijk dat het piepen pas begon als wij wegliepen. En ja mama had al gelezen in "oei ik groei" dat de fase van het afscheid nemen nu in aantocht was. Dus naast dat je een beetje ziekjes was, vond je ook het afscheid nemen een dingetje. En ja alles moeten we leren, dus ook dit zal wel weer over gaan, maar in twee strijd staat mama soms wel. Toch hebben we denk ik een oplossing gevonden. We gaan nu voordat we je in bed leggen even rustig met je zitten in je donkere kamertje, dan vertellen we dat je moet gaan slapen om de volgende dag weer te kunnen spelen. Mama gaat dan naar beneden en jij lekker slapen. Dit werkt verrassend goed.

En ook zijn we van de week weer wezen zwemmen en dit was weer een groot feest!! We hadden twee weekjes overgeslagen omdat je niet zo lekker was, dan kan je tenminste gewoon lekker in je eigen ritme naar bed als je moe bent. Maar wat was het weer leuk om de andere kindjes en ouders te zien, dus ja volgende week zijn wij weer van de partij.

En van de week kwamen je oom en tante weer een keer gezellig bij ons op visite. En toen kon mama ook gelijk eens vragen of de vlekjes die je in de loop van de dag in je gezichtje kreeg misschien de zesde ziekte konden zijn?? Want jouw tante werkt op een kinderdagverblijf en hebt zoiets wel vaker gezien. En ja hoor, waarschijnlijk heb je de zesde ziekt gehad, want vaak als je de vlekjes ziet is het al bijna voorbij. En ja hoor je hebt inderdaad vorige week vaak een beetje koorst gehad, en dus waarschijnlijk niet van je tandjes. Nou ja dan heb je dat ook gelijk maar weer gehad.

Gelukkig gaat het nu weer met je de goeie kant op, dus we gaan gewoon weer veel plezier maken!!