Een half jaar voorbij!!

Waar blijft de tijd.... Echt het is alweer een half jaar geleden dat ik dat prachtige (jaja, ik weet ik zit weer op te scheppen, sorry kan het niet helpen) meisje van ons op de wereld heb gezet. En wat is er in die tijd een hoop veranderd in ons leven en wat hebben we een hoop mooie momenten meegemaakt met z'n drietjes. Maar aan de andere kant lijkt het soms alsof het nog gisteren was. Want wat heb jij een hoop indruk gemaakt op je mama en papa toen we jou voor de eerste keer zagen. En dan heb ik het nog niet eens over het moment waarop we wisten dat jij in ons leven zou komen, dat is namelijk al helemaal een hele tijd geleden. Maar wat heeft mama genoten van jouw zwangerschap en alle (vooral mooie) dingen die dat met zich meebracht.

En nu dus alweer 6 maanden oud en alweer heel veel groter (gelukkig was je bij je geboorte een kleintje ;)). Vandaag zijn we samen weer wandelend op pad geweest naar het CB om je weer even te showen. Want mama is natuurlijk zo ongelovelijk trots op dat mooie moppie van ons. En ook daar ben je weer helemaal goedgekeurd. Je bent nog steeds iets groter en zwaarder als gemiddeld (68 cm. en 7790 gr.), dus groeien doe je goed. En ook was je volgens de arts erg sterk als je op je buik lag.

Verder gaat alles goed met je. Het eten gaat steeds beter, maar ook wordt je iets kieskeuriger. Want je zat mama laatst mooi te foppen met de sperciebonen. Eerst dacht ik dat je pijn in je buik had. Want sinds twee weken gaat het poepen lastig. Maar toen mama je worteltjes gaf ging je wel zitten smullen, dus toen hebben we wat worteltjes door je spercieboontje gedaan. En toen at je het wel op, maar heel erg lekker vond je het niet. Maar mama vind sperciebonen eigenlijk ook niet lekker dus ik begrijp het wel hoor lievie ;)

Nou ik hoor dat je wakker wordt, dus tot snel....

Liefs Sylvana

En voor de meiden die nog steeds moeten wachten op een wondertje, ik denk aan jullie en zou willen dat ik wat meer voor jullie zou kunnen doen. Dikke knuffel ..