3 maandjes oud!!!

Lieve BB-vriendinnetjes,

Zo dat is alweer langer geleden als dat ik eigenlijk had gewild, maar jullie weten vast hoe dat gaat. Je neemt je voor wat te gaan schrijven, maar dan moet je toch echt nog even boodschappen doen, je hebt sociale verplichtingen of je moppie moet nu toch echt even eerst de fles hebben. Maar nu ben ik er dan toch echt even voor gaan zitten....

Ik zal maar even beginnen met de laatste check-up van ons meissie (met 3 maanden). Je bent inmiddels alweer 60 cm. lang en  dus 3 cm. gegroeid afgelopen maand, en je bent daarmee precies gemiddeld. En mama dacht het al, want het tillen van jouw maxicosi is nu toch echt niet meer een pretje. Je hebt lood in je kont gekregen en nu weeg je 6 kg., afgelopen maand ben je dus 1180 gram aangekomen. Maar hopelijk is die groeispurt (waarschijnlijk door de overstap van bv naar kv) nu een beetje voorbij, want je hebt inmiddels kledingmaatje 62/68. En daar heb je zoveel leuke kleertjes van gekregen bij je geboorte, mama vindt het iedere keer weer zo jammer als ze de kleertjes die je niet meer past moet opbergen. Kan er moeilijk afscheid van nemen en daardoor ziet mama ook dat je alweer enorm gegroeid bent!! Je kreeg al een tijdje 5 keer 180 ml. voeding, maar je maakt het je papa en mama enorm lastig om je de volledig fles leeg te laten drinken. Alles is veroorloofd: spelen met de speen, h'm eruit duwen, hoofd wegdraaien, lachen, brabbelen en dan uiteindelijk heel hard en driftig huilen. Snappen jullie me dan echt niet???? Maar aangezien je nou niet bepaald vel over been bent, maar al aardige spekkies begint te krijgen (je zit nu zelfs al iets boven de lijn van het gemiddelde), geef je blijkbaar zelf goed aan wanneer je gewoon niet meer wilt. Dus hebben we ons er maar bij neergelegd en krijg je nu 2 keer 180 ml. en 3 keer 150 ml., en dit gaat heel veel beter.

Qua ontwikkeling loop je iets voor, je speelt namelijk al met je handjes en terugdraaien vanaf je buik lukt ook al regelmatig. En van je rug naar je buik zou je al graag willen, maar zal nog wel even duren. Maar wie weet, weet je je moeder ineens te verrassen. Kortom je bent weer helemaal goedgekeurd!!! En toen kwamen die prikken weer, jipie!!!!! Wat kan jij gillen en krijzen zeg, en wat was je boos op die mevrouw. Maar onderweg naar huis weer lekker liggen slapen en lekker vroeg naar bed. Maar de dagen erna ben je toch echt wel wat hangeriger geweest en heb je een hoop geslapen. Echt ziek ben je niet geworden, we hebben geen koorts gezien. En ondanks dat je niet helemaal in je hummetje was, vonden wij je nog steeds een ongelovelijk makkelijke baby.

En ja hoor we dachten het al weken, maar je tanden zijn in aantocht!!!!! Al weken was je aan het kwijlen en sabbelen op je hand. En wat kon jij stinken zeg, zulke vieze zure en dunne luiers waren we niet van je gewend. Dus papa en mama al kijken in je mond, want het zou toch niet waar zijn. Krijgt ons kleine moppie al tanden, dat kan toch nog helemaal niet, je bent toch pas 3 maandjes??? Maar met ruim 14 weekjes zag mama dan toch echt maar liefst twee witte puntjes in jouw tandvlees en waren er twee bobbeltjes te voelen. Nu ruim een week later worden ze steeds zichtbaarder en zijn het al aardige bobbels. Dus wanneer komt je eerste tand???

Ook begin je, zoals je tante zegt, al een aardig monstertje te worden. Ja je bent een dametje met een aardig eigen willetje en probeert dan ook regelmatig je zin te krijgen. Je kan namelijk sinds een tijdje al erg goed en lang staan, we hoeven je dan alleen maar rechtop te houden, ondersteunen is niet nodig. Maar van ons mag je dat nog niet te lang en als we je dan op je kont zetten wordt je boos en begin je te huilen. Maar helaas voor jou zijn we niet zo snel onder de indruk en ben je makkelijk af te leiden. Maar wat ben je toch een lekker kind, en bijna altijd even vrolijk. Ook begin je nu echt met schatteren, waar wij dan weer de slappe lach van krijgen. Wat maak je ons toch super trots en gelukkig met je eigenwijze bekkie!! We weten niet waar we zo'n makkelijke baby aan verdiend hebben, hopelijk is het geen stilte voor de storm. Maar we houden hoe dan ook onbeschrijvelijk veel van jou, onze mooie dochter!!

Met mij gaat het eigenlijk heel goed afgelopen weken. De last die ik nog steeds erg veel had van mijn stuitje is zo goed als verdwenen. Ik heb nu alleen nog last als ik veel auto heb gereden, maar het eind is in zicht!!! Ik denk dat het stoppen met de bv daar wel zijn steentje aan heeft bijgedragen, want de hormonen beginnen nu toch echt uit mijn lijf te verdwijnen. En daardoor verdwijnt de flexibiliteit in je gewrichten die door de zwangerschap is ontstaan en dus waarschijnlijk dus ook eindelijk mijn klachten. Maar wat valt mijn haar uit de afgelopen maand, gewoon niet normaal!!!! Kan er iedere dag wel een pruik van maken, al heb ik het idee dat dit nu wel op z'n eind loopt, want het wordt al wat minder.

Zijn jullie daar nog?? Ja ik beken gelijk schuld, deze blog is echt veel te lang!!

En ja ik moest 3 weken geleden dan toch echt weer beginnen met werken, jammer!!! Ik zag er niet echt tegen op, maar vond het vooral raar om weer in die andere wereld te zijn. Dus eerst een dagje op woensdag werken, maar dan is papa vrij, dus zorgde hij lekker voor jou. Na een uur op mijn werk voelde dit vreemd genoeg weer aan als vanouds. En in de pauze natuurlijk even bellen met mijn schatjes, want ik was erg nieuwsgierig hoe het met jullie ging. En toen voor het echie!! We moesten je donderdagavond naar mijn ouders brengen, we hebben je daar lekker in je wiegje gelegd en zijn toen naar huis gereden. Voor het eerst drong het even tot mij door, ik moest haar echt twee daagjes missen :( Dus vrijdag gewerkt en dan thuis komen in een leeg huis. Heel raar dat je even helemaal niets hoeft, en geen rekening hoeft te houden met dat kleine mensje. Aan de ene kant natuurlijk heerlijk, maar wat mis je dat vrolijke grietje dan zeg!! Maar even lekker bellen met oma en over jou roddelen!!! En dan natuurlijk zaterdagmiddag na het werken gezellig samen met papa gelijk naar onze prachtige dochter!! Wat een geluk en gezellligheid dat je weer mee terug ging naar huis. We zijn ontzettend blij dat jouw gekke opa, maar toch het meest, jouw lieve oma op je willen passen. En eigenlijk nu na 3 weekjes voelt het alsof we nooit anders hebben gedaan. En jouw oma is zo ontzettend blij met jouw gezelligheid en alle gekkigheid die je uithaalt, dat zit wel goed.

Nou ik ga gauw er mee stoppen, straks moet ik er nog verschillende hoofdstukken van maken ;)

Liefs Sylvana