Bevallings verhaal

Onze Jannes is inmiddels 2 weekjes oud en ik dacht laat ik nu toch maar eens het bevallingsverhaal tikken.

Vrijdagmorgen 10 sept om zes uur opstaan want we moeten half 8 in het ziekenhuis zijn voor de inleiding want onze puk heeft niet besloten uit zichzelf te komen. Ik werd ingeleid omdat ik al 2 wkn flink ziek was en geen eten meer binnen hield, dus steeds meer energie verloren was en kilo's met als gevolg dat het vruchtwater aanzienelijk verminderd was.

7:30 uur:  keurig gemeld op de afdeling en tegen 8 uur werden we eindelijk gehaald, ik stikte van de zenuwen... Maar de verpleegkundige die ons de dag zal begeleiden is toevallig een kennis en ze vraagt of we het erg vinden dat zij erbij is, NATUURLIJK NIET! voelde wel fijn en vertrouwd.
Ik werd gelijk op verloskamer 3 gelegd en eerst even een 30 tot 45 min aan de CTG om te kijken of er evt al weeën activiteit was en hoe de kleine het deed. De kleine deed het super, maar nog geen wee te zien, wel een voorwee maar niet duidelijke weeën. Dus de verloskundige besluit om geen gel te gaan doen maar een infuus. Op dat moment realiseerde ik me dat we dus zeker binnen 24 uur onze kleine in de armen mogen sluiten.

10:00 uur: Er was een co-assistent bij en die ging het infuus aanleggen,dit geen redelijk goed en de eerste dosis word ingesteld en het infuus gaat lopen. 

10:30 uur: Toen kreeg de kleine een electrode op het hoofdje geplaatst omdat er hierdoor een betere hartregistratie werd vastgelegd. Dus werden de vliezen gebroken en tot onze grote verbazing en die van de VK was dit een flinke vloedgolf, jannes had dus veel vruchtwater achter zich verstopt. Gelijk werd oom vastgesteld dat we 2 cm ontsluiting hadden.

12:00 uur: lunchtijd... Er zit nog weinig schot in de zaak en voel nog geen echte weeën, wel meer krampen maar nog geen pijn of dergelijke. Dus ik besluit om maar lekker met mijn mannetje een crackertje mee te eten. De VK komt op dat moment langs en moet erg om mij lachen, en zegt: zit je te eten? de meeste vrouwen die moeten bevallen of ermee bezig zijn hoeven echt geen eten meer hoor, NOU ikke wel!! hihi

12:30 uur: even de verpleegkundige bellen want ik moet nodig plassen.. ze koppelt de electrode voor de CTG even af en brengt me met infuus etc naar toilet. Ik loop terug en voel gelijk al wat meer druk beneden. Ik ga liggen en de VK komt binnen en wil graag dat ik om mijn rechterzij ga liggen om het indalen en ontsluiting daardoor te stimuleren.... En ze heeft het nog niet gezegd om daar gaan we....

13:00 uur: de weeën zijn begonnen en hoe.... ze komen om de 7 tot 5 min.. en worden steeds krachtiger. Het blijkt dat door het legen van mijn blaas Jannes gelijk naar beneden is gezakt! Ik lig met mijn benen over elkaar te wrijven en de verpleegkundige blijft even bij me zitten want ze ziet dat het toch wel erg snel gaat nu.. Ik vraag met klem het infuus niet voor een 6e keer op te schroeven...

14:30 uur: de VK komt weer langs en we gaan kijken hoever de ontsluiting is... 4 cm.. ik kan wel janken want de weeën zijn inmiddels om de 4 min... Ze komt over 2 uurtjes wel weer...

16:00 uur: de weeën komen om de 2 min en ik krijg geen tijd om weer op adem te komen en ik begin steeds meer een persdrang te krijgen maar probeer te ontspannen want ja 4 cm ontsluiting is geen geen groen licht om te persen.. Inmiddels is de VK in de andere verloskamer bezig met een bevalling..

16:30 uur:  Ik vraag mijn man om NU te bellen want ik hou het niet meer, Jannes moet eruit. Ik lig met mijn benen op elkaar geknepen om de druk tegen te houden.... De weeën zijn zo krachtig dat ik me nauwelijks op mijn rug kan draaien, de Verpleegkundige zegt nog... de VK kan nu niet komen, de Gyn staat op de OK te hechten en andere Gyn heeft poli spreekuur, maar ik zal even kijken.. benen iets van elkaar en ja hoor allemaal bloed en slijm en ze zegt:  ik werk hier nu 20 jaar en dus zullen we samen moeten beginnen, dit heb ik vaker gedaan... Ik kan geen inwendig onderzoek doen maar pers in de wee maar rustig mee..  Als een bang konijn kijk ik haar aan... Persen?? straks scheur ik van binnen uit elkaar omdat de ontsluiting nog niet volledig is. Maar ik kan het niet meer tegenhouden en ga het maar doen, na 5 min laat ze ons even alleen en zegt, zo doorgaan, dan ga ik de gyn van de poli bellen...

17:10 uur:  Daar komt ze eindelijk weer terug en gaat als een wervelwind alles snel klaarzetten want ze ziet dat dit echt niet lang meer gaat duren, de VK komt met een bezweet hoofd uit de andere verloskamer naar mij toen want daar is de kleine geboren, ze geeft me een oppepper en begint met coachen om te persen, op dat moment komt de gyn van het spreekuur ook aangelopen en die besluit ook te blijven en gaat aan de andere zijde zitten.

17:25 uur: Na een kwartier flink persen, een dubbele knip omdat de hartslag van jannes wegging kreeg ik hem op mijn buik gelegd...  zo bijzonder en de gyn en VK waren erg trots dat ik het zo goed had gedaan met puffen en persen en alles zonder pijnstilling. Een jongen.... Mijn vaders naam kan ik hem geven, dat vond ik zo bijzonder, want we wisten niet wat we kregen!

17:30 uur:  Ik krijg een injectie voor de nageboorte en ze trekt de naald eruit en daar was ie al PLOP... Ze gaat gelijk hechten en autsjjjj  ze verdoving zit hoger dan de knip en roep dat ze maar door moet gaan want ik wil niet nog een prik.. Ze gaat dus snel verder. Tijdens dit alles werd er steeds foto's gemaakt en kwamen er toen achter dat de gyn steeds met onze camera in de weer was hahaha

19:00 uur:  Helemaal uitgeput en toch ook opgewekt door de adrenaline bellen we onze families en settelen we ons samen met Jannes voor 1 nachtje in de kraamsuite. Manlief mag blijven slapen en Jannes lekker bij ons op de kamer. Het was een hectische dag en een bevalling die voor mijn gevoel té snel ging want ik had zeker een paar dagen nodig om dat te beseffen.

Nu 2 wkn later gaat het super, Jannes is niet meer aan de borst want hij groeide te gestaag en viel toen weer af en was té snel tevreden aan de borst en wisten we daardoor niet wat ie binnen kreeg, Nu krijgt ie de fles en is sinds eindelijk over zijn geboortegewicht heen. En kan voor het eerst vandaag een kleine maat 56 aan! Mijn man gaat woensdag weer naar zijn werk, dan zit zijn vakantie er weer op en mag ik ook proberen mijn draai te vinden met Jannes alleen. Best wel spannend.