Vandaag was het weer tijd voor een bezoekje aan de Gyn. Maar ik was dit keer erg zenuwachtig, gewoon een beetje raar "onderbuik gevoel" zeg maar.
Ze liep eerst al een half uur uit door de vele drukte van bevallingen en op de afdeling de ronde lopen, maar goed daardoor kreeg ik steeds meer de zenuwen... Vooruit we waren aan de beurt. Ze feliciteerde ons als eerste want ze had me nog niet gezien sinds ik zwanger was, de laatste keer was met de IUI behandelingen bijna een jaar terug. Even de nodige vragen en de uitslagen.
Suikers waren goed 4.4 mml/l maar ze wilde me toch graag naar de Diëtiste hebben om het zo laag te houden en voor een goed voedingsadvies voor het kindje en mij niet alleen voor de zwangerschap maar meer ook in combinatie met mijn maagbandje. Prima gaan we morgen gelijk regelen, ben toch al bekend daar dus dat scheelt weer. Verder weet ik nu zeker te moeten bevallen in het ziekenhuis dit is grotendeels het risico's rondom mijn maagbandje maar ook omdat ik toch overgewicht heb. Helemaal geen probleem had ik me al op ingesteld. Nog even de bloeddruk meten, deze was weer iets gestegen maar nog redelijk laag, 70/124
Toen eindelijk beebje kijken, ik gaf al aan dat ik denk dat het een klein kindje is en dat ik het "leven" eigenlijk alleen maar in mijn onderbuik voel. Dat laatste was logica want het lag in stuit, maar dat kan nog wel 100x veranderen. Dat het een klein kindje was, was wat moeilijk te zeggen omdat ze door de stuitligging de buikomvang van de baby niet helemaal goed kon meten, mijn overtollige huid door het afvallen maakte het ook niet makkelijker. Uiteindelijk was aan het eind van de nodige metingen een gemiddeld gewicht van bijne 1 kilo (940 gram) naar voren gekomen en een schatting weken exact 26 dus gaf ze aan geen reden tot zorgen maar uit alle voorzorg wil ik toch dat je elke controle bij de gyn komt en niet meer om en om bij de VK en de Gyn. Dat was wel geruststellend.
Maar thuis gekomen en er nog eens over na te denken kreeg ik wel wat gemengd gevoel en heb ook even gehuild want hoop zo dat alles wel goed gaat de rest van de zwangerschap want we hebben hier zolang op gewacht! Dus ik ook nog even rondkijken naar de het gewicht van het kindje en de weken van de zwangerschap, maar dan lijkt het erop dat hij of zij juist voor ligt. Ik ga proberen het van me af te zetten en heerlijk te genieten van het getrappel, want dat geeft me dan weer een goed gevoel en 29 juni maar weer afwachten wat er dan te zien is en hopelijk gaat het dan beter als de kleine niet meer in stuitligging ligt. De controle's zijn nu om de 3 wkn.
reacties (0)