Nathan in het ziekenhuis

Hallo allemaal,

Het weer even geleden dat ik van me heb laten horen. Sorry daarvoor maar je hebt het ook zo druk met zo'n kleine! Enig nadeel bij Nathan was het spugen, dat deed hij toch wel erg veel. Bleek hij een pylorushypertrofie te hebben. Dat wil zeggen dat de spier tussen zijn maag en darmen dicht was gegroeid. Dit hebben ze verholpen toen hij 3 weken was en toen kondenwe weer naar huis na 5 dagen ziekenhuis (Sophia in Rotterdam). We waren blij en alles ging goed dachten we. Hij groeide goed en dronk goed, poepte en plaste...tot vorige week.

Eerst dachten we dat hij een virusje had opgelopen, buikgriep oid. Afgelopen vrijdag toch maar naar de dokter, want hij spuugde weer veel. Die dacht ook aan een buikgriepje maar ivm zijn geschiedenis moesten we het wel goed in de gaten houden. Als er verandering optrad in het weekend gewoon de huisartsenpost bellen. Toen begonhij diezelfde vrijdag weer met bogen te spugen en hele voedingen eruit te gooien. Dat had hij de vorige keer ook! Ik werd al een beetje banger. Toen ie van zaterdag op zondag al een halve dag geen poep- of plasluier meer had gehad ging ik het ergste vrezen. Toch op bezoek bij opa en oma, daar spuugde hij wel wat maar voor mijn idee nog niet alles. Tot op de terugweg...toen heeft mijn man bij thuiskomst toch meteen maar gebeld. We mochten weer komen en sindsdien zitten we weer in het ziekenhuis.

Pylorushypertrofie komt nooit terug! Maar het lijkt er verdacht veel op...de artsen denken verschillend. Sommigen zijn het met mij eens en anderen denken dat het littekenweefsel van de vorige operatie de weg versperd. Want gisteren hadden we een slikfoto met contrastvloeistof en daaruit bleek zeeeer duidelijk dat alles wat in zijn maagje komt nergens anders heengaat...dus het gat zit weer dicht.

Nu zijn we aan het wachten op de nieuwe waarden van Nathan om te kijken of hij vandaag weer geopereerd kan gaan worden. Dat zou dan een kijkoperatie worden door dezelfde sneetjes als die van de vorige keer. Nav wat ze tegenkomen zullen ze dan handelen, maar in ieder geval weer een gat maken tussen zijn maag en darmen. Het is dus weer afwachten geblazen!

We genieten wel heel erg van ons mooie, rustige mannetje. Hij laat alles weer over zich heenkomen en ligt rustig om zich heen te kijken. Hij is onze kanjer!!!!

Groetjes en liefs van Elmootje!