Streep is streep verhaal
Zo... Alweer drie dagen geleden dat ik een blog heb geschreven, dus werd wel weer een keer tijd! Hihi.
Zoals de titel al zegt wil ik het toch even hebben over dat 'streep is streep' verhaal. Het maalt maar en het maalt maar bij mij in m'n hoofd.
Vorige week zondag, 27 mei, had ik al wat last gehad van bruinverlies de dag daarvoor. Ik ging er dus eigenlijk vanuit dat de ongi zou beginnen. Maar niets was minder waar, van zaterdag op zondag niets gevloeid in de nacht, dus ik doe vol hoop toch maar een testje zondagochtend.
Zoals in m'n blog toen ook al stond, kwam er, bijna meteen, een heeeeeeeeeel vaag streepje. Moest het testje inderdaad in vreemde hoeken draaien om 't te kunnen zien, maar er was toch echt iets. Zelfs mijn vriend was het eens met 'het is een schaduw van een streepje.'
Het was toen ook pinksteren, en ik had voor die test zondag m'n laatste test gebruikt, en ik kon dus niet testen maandagochtend, om te kijken of het streepje al donkerder was. Maaaaar, ik ging wel winkelen in Utrecht, met m'n moeder en m'n zusje. En in Utrecht is alles open, 2e paasdag. Dus daar heb ik nog bij de kruidvat een testje kunnen scoren met de gedachte die dinsdagochtend te doen (aangezien de HCG dan verdubbeld zou moeten zijn). Eenmaal thuisgekomen kon ik toch niet wachten en ik doe toch maar een test. Streepje kwam al vrij snel. Nog heeeeel erg licht, maar toch een duidelijk verschil met die van zondagochtend. Hoefde de test niet te draaien om 'm te zien. Nog steeds niet felblauw, maar toch die streep! Ik begon al voorzichtig een beetje blij te worden, al in de tweede ronde raak! De verhalen had ik immers al gelezen, een streep is een streep en dan mag men je feliciteren! Dus ik nam me voor om dinsdagochtend nog maar een test te doen, aangezien die dan nóg sterker zou moeten zijn (ochtendurine en dergelijke).
Maar helaas. In die nacht begonnen de krampen en in de ochtend, na het plassen, was daar toch die roze afveeg. Toch nog maar een testje gedaan, en het streepje was al niet meer te zien. Blije gevoel; poef weg.
En nu zit het al een week in m'n hoofd. Wat was het dan? Streep is streep toch? Of was 't een indrooglijntje? Bestaan die ook nog? Of was het een hele vroege miskraam? Mijn vorige cyclus was 32 dagen, dat is toch meer dan 4 weken. Lang zat om een 'zwangerschap' te kunnen zijn, mocht het streepje donkerder zijn geworden toch?
En dan m'n dringenste vraag, vol hoop natuurlijk; Is het niet zo dat je vruchtbaarder bent na een miskraam? Betekend dat dan niet dat als dat streepje van vorige week echt een vmk was, dat ik nu deze ronde nog vruchtbaarder ben?
Ik maak mezelf er helemaal gek mee, als ik niet had getest die zondag, waren al die stomme stomme vragen niet eens bij me opgekomen, dan was ik gewoon ongesteld geweest. Ik ben echt een vervelend persoon voor mezelf af en toe. Ik wil het gewoon zo graag, en ik ben zooooo slecht in wachten.
En toch is dat het enige wat ik kan doen natuurlijk... Wachten. En dan maar hopen dat het volgende 'streep is streep verhaal' wel blijft plakken. Hoewel ik er dus nu niet zoveel meer op vertrouw!
reacties (0)