Familie

06-10-11 12:00 uur

Nog maar eventjes werken, ik had berekend, nog 10 dagen werken, 2,5 week minus de woensdagen en weekenden dus heerlijk weinig dagen nog maar! Dan raak je wel ff in de stress, ik moet nog dit en dit doen voor mijn opvolgster!!!!! Ach ja ik probeer alle uitzonderingen op papier te zetten en ze komt nog 2 dagen inwerken maar ik moet nog een hoop met haar doornemen dus ik hoop dat het goed gaat! Ach ik weet eind van het jaar komt de accountant de cijfers checken en die weet gelukkig hoe en wat!
Kan het toch niet laten om me zorgen te maken maar goed ik heb straks iets anders wat nieuw voor me is zal ik maar denken.
Gisteren vrije dag bij mijn Zara en Jesse geweest, dat zijn zo'n drukke lieverds!!!! Gisteren wilde Zara op een gegeven moment even niet luisteren en toen kwam de mama in mijn naar boven! Opa en ik hadden al 4 x gevraagd of ze mee ging naar huis (waren op speelplaats van school aan het spelen met andere kids), die gingen weg en madam zat nog op3 wieler van Jesse rond te rijden terwijl we gezegd hadden dat ook wij gingen! Oma en Jesse waren al stukje opgelopen en opa en ik vroegen of madam mee kwam. Op een gegeven moment zei ik je weet het als opa boos wordt, dat het menens is hè! Dus leek het of ze kwam maar draaide nog om waardoor opa haar tegen hield, reed ze het hekje toch door naar buiten. Ik dacht mooi ze komt mee, reed ze zo de stoep af (was een afritje dus dat is ook leuk) het fietspad op! Gelukkig kwam er niets aan maar ze was zo snel dat ik er ook een beetje van schrok dus ik heel kordaat en nu is het klaar, van die fiets af en aan mijn hand! Ik dat ding in mijn andere hand en richting huis. Toen werd ze toch boos (en huilen, ze kan niet zo goed tegen als iemand boos op haar wordt). Werd ze toch even fel; jullie zijn niet lief en hoeven nooit meer op te komen passen en ik wil jouw baby ook geen flesje meer geven hoor! Ik zo nou prima hoor dan niet, doe ik dat zelf gewoon wel. Ze bleef wel mijn hand vast houden, dat felle zit er goed in (voor ander kids prima, laat ze in ieder geval niet met zich sollen) daarna was het grote verdriet dus ik tilde haar een stukje verderop op, pakte ze me als een aapje helemaal vast. Ik haar gevraagd (zachtjes) om even naar me te luisteren. Ik haar gezegd dat ik niet boos meer op haar was maar daarstraks wel even boos was omdat ze niet luisterde en omdat ze zomaar het fietspad op ging en er wel een fietser of scooter aan had kunnen komen en dat het fietspad zo maar oprijden heel gevaarlijk was. Dat ik daar ook een beetje geschrokken van was en daarom eventjes boos was maar ik niet meer boos was nu hoor! Toen stopte ze met huilen, ik zo krijg ik een knuffel? nee, wil je op mijn rug? nee wil ik nog niet, oké hoeft ook niet. Maar ik ben echt niet meer boos op je hoor, daar vind ik je te lief voor zei ik. Kreeg ik een dikke kus en toen wilde ze toch op mijn rug en kon ze gelukkig weer lachen! Dit was dus de eerste keer dat ik haar even terug moest fluiten. Dit doe ik normaal nooit want als mama en papa er zijn, doe ik dat niet! Dus ik was eigenlijk zelf ook best onder de indruk (vooral dat ze zo ging huilen maar wel netjes naast me bleef lopen en ze dus heel bang is dat je haar dan ook echt niet meer lief vind). Ben er nu nog best onder de indruk van! Tja ze kent mij ook natuurlijk zo niet maar ze was al de hele dag een beetje baldadig dus dit was gewoon net even het druppeltje! Maar toen ze daarna zo hard bleef huilen voordat ik haar toe sprak, had ik het ook even zwaar hoor. Moest echt even slikken (hormonen). Ach weet ik dat ik in ieder geval streng kan zijn. Ik ben namelijk heel makkelijk en lief. Ik ga vaak ook liever ruzies uit de weg dan dat ik ze op zoek dus dan is dit ook even moeilijk maar ook een leer moment dat ik het dus wel kan. Met een nichtje heb je toch een andere band dan dadelijk met je eigen kind. Daar moet je strenger en consequenter voor zijn en die zie je dagelijks! Mijn nichtje is mijn soulmate en we zijn dikke vriendinnen dus dan is het ook raar als die lieve zachtaardige tante ineens je op je vingers tikt!!!! Zo even van me afgeschreven, wie weet helpt dat ook het te accepteren dat ik geen boeman ben geweest.......... Omdat ik dit niet gewend ben moest ik er vannacht en vanmorgen en nu dus weer aan denken dus even schrijven, dat helpt.
Verder heb ik een box van mijn collega gehad, in elkaar gezet om te kijken of ie compleet is en dat is ie. Die stond al even en die heb ik dus dindsdagavond uit elkaar gehaald omdat hij bruin is en we (papa in dit geval) hem zilver willen maken. Dan ben ik echt wel klaar hoor voor die uk!
Ik ben ondertussen ook aan het wassen geslagen. Heb alles eerst maar eens op kleur gesorteerd zodat het de eerste keer al af kan geven met wassen. Daarna was ik gewoon kleur en zwart en wit maar niet alle kleuren apart hoor! Ook was ik nu dekentjes en de kleden e.d. maar die was je straks ook niet dagelijks! Is alles schoon en kan het gebruikt worden. Ik moet alleen nu wel een berg strijken want ik wil alles wel netjes gestreken hebben voor mijn meisje hoor! Maar dat kan ik mooi in het weekend en straks nog in mijn 6 weken op mijn gemak gaan doen. Als de eerste benodigdheden maar vast gewassen en gestreken zijn……
Het kamertje is zo goed als af, ze kan er zo in hoor want alles staat er maar in het kastje moeten nog 2 plankjes en rolgordijn moet papa nog ophangen. Annelies moet dan de tekening voor op de muur nog komen doen (sticker of bord), ophangen dus. Dan is het echt af! Ze kan in maxi cosi, kinderwagen, ledikantje, commode en bijna in de box. Dus komt goed! Toch mag ze nog even blijven zitten hoor! Nog 8,5 week te gaan voor de uitgerekende datum dus mag ze van mij er nog 6,5 week blijven zitten (of iets langer) maar niet precies 8,5 week. 5 december is niet leuk voor die kleine! Het gaat ineens zo snel! Volgende week naar de VK voor uitslag ijzer en weer controle en dan zal ze het vast over de bevalling gaan hebben want vorige keer kreeg ik boekjes daarover mee. We zullen zien………

380 x gelezen, 0

reacties (0)


  • Grazie

    Ach, kan me voorstellen dat je even schrok toen je nichtje zo het fietspad op ging en begrijp ook dat je het moeilijk kreeg toen ze zo bleef huilen, maar ja, ook al ben je dan niet de moeder, je bent wel de verantwoordelijke, dus dan mag je best af en toe optreden hoor. Ik vind dat je het heel goed hebt aangepakt.
    Ik heb jaren geleden een keer echt met grote verbazing naar de moeder van mijn au-pairkind gekeken toen die tegen mij zei dat ik het opvoeden aan hen moest laten en zelf vriendjes met hem moest zijn, maar dat kind was meer bij mij dan bij hun, dus ik weet echt niet hoe ze dat in gedachten hadden. Ik moest toch ook duidelijk maken wat wel en niet mocht? En dat allemaal omdat ik 1 keer boos op hem was geworden toen hij iets deed dat niet mocht en hij niet wilde luisteren. Hij was gewoon even vervelend
    Ik vind dat je het heel goed hebt aangepakt door dat gesprek meteen erna met haar te voeren. Denk dat je een supermamma wordt
    Lekker vooruitzicht trouwens dat je nog maar zo kort hoeft te werken
    liefs, Renata x