Wat heftig is het toch en dan ben ik nog niet begonnen en eventuele teleurstellingen tegen gekomen.....! Vorige week donderdag heb ik mijn ouders van mijn wens op de hoogte gebracht. Ik was vooral bang voor de reactie van mama. Ik weet dat het haar er vooral om gaat of ik het financieel wel zou redden. Ze reageerden wel positief. Mama had natuurlijk wel haar twijfels en het niet achter me gezocht. Nee ik ook niet maar ik wil niet na mijn 40ste spijt krijgen dat ik niets met de mogelijkheden gedaan heb, die er tegenwoordig zijn. Ook heb ik het bij het hockey aan teamgenoten en wat vrienden verteld. Iedereen reageert gelukkig positief! Nu nog mijn broer en schoonzus vertellen. Mama denkt dat ze niet positief zullen reageren omdat Renate zo traditioneel is. Ik weet het niet. Ik denk dat ze het mij heel erg gunnen omdat ze ook weten dat ik het anders had gewild en zo dol op kinderen ben. We zullen zien. Ook heb ik het een bevriend stel verteld die al kids hebben. Hij vertelde mij iets wat ik al wist, hij wil wel donor worden. Echt een super kans natuurlijk maar daar moet ik goed over nadenken en vooral veel praten. Dat is iets waar goed over nagedacht moet worden omdat we elkaar regelmatig zullen zien. Wel fijn om het te weten, een donor is al voor handen..... Toch maar eerst in schrijven in de kliniek. Ik heb de 28ste een afspraak bij de huisarts en dan maak ik een afspraak bij de kliniek. Kan ik ondertussen na denken over wat voor een donor ik wil, wat dat betreft nog wel tijd genoeg. Alhoewel ik net eem blog las van Femke en die was aleen jaar bezig met inseminatie. Dat kan dus ook nog even duren. Eerst maar eens stoppen met af en toe roken, drank en de pil ( wat een stap) omdat dat soms ook even kan duren voordat alles weer normaal is.....
reacties (0)