gedachten

Ik heb een wens die ik al heel lang koester maar hoop dat deze eens in vervulling zal gaan. Vanaf jongs af aan wil ik al kinderen. Ben er altijd dol op geweest en ook gek mee geweest. Ik zei nog toen mijn broer op z'n 32ste riep dat ie nooit papa zou worden na zijn breuk dat dat goed zou komen met hem. Voor mezelf was ikzelf voor daarvan ook overtuigd dat het goed zou komen (ik was toen 28). Nu wordt mijn overtuiging steeds minder want ik ben ondertussen 35 en ben nog steeds niemand tegen gekomen. Ik denk niet dat ik heel kieskeurig of moeilijk ben maar het wordt steeds moeilijker ook om een leuk persoon te vinden. Of ze zijn bezet of hebben een relatie gehad en er geen zin meer in. Nu ben ik eens gaan kijken op BAM sites en ik schrok van de wachtlijsten die er dus zijn. Dit kan wel 2 jaar duren! Ik was gewoon nieuwsgierig alhoewel ik er steeds vaker aan denk, desnoods alleen. 2 jaar en dan moet je nog beginnen! Dan ben ik al weer 37 (als ik me nu inschrijf)! Dan moet het ook nog eens aan slaan! Ben super gelukkig nu alleen dat ene knaagt aan me. Nog niet eens dat ik een kerel mis, nee een eigen kindje.... Zucht! Wat te doen. Ik kan me natuurlijk al in schrijven en dan nog zien wat er gebeurd in die tijd. Eerst maar eens met ouders, broer en vrienden over hebben! Ook eens alles bekijken qua prijzen, financien e.d. want dat is ook belangrijk!