18 weken zwanger en Sverre 15 maanden

Het is alweer een tijdje geleden dat ik online was. Heb alle berichten wel gelezen en soms ook gereageerd maar mijn internet lag eruit en via mijn telefoon bleef ik toch op de hoogte. Eindelijk weer internet.

Ik ben inmiddels 18 weken zwanger. De afgelopen weken waren niet altijd even leuk. Hoe blij ik ook met de zwangerschap ben, was ik niet altijd even blij. Ik was ontzettend misselijk en ben in de afgelopen periode 4,5 kilo afgevallen. Veel at en dronk ik niet. De ene keer was dit lekker en de andere dag totaal niet. Och, ik wist het allemaal niet meer en werd er zowaar wat depri van. Was echt mezelf niet. Bij iedere controle, iets vaker, bleef de kleine wel groeien en dat is het belangrijkste. Sinds een paar dagen voel ik me minder misselijk en eet weer wat meer en ben alweer een kilo aangekomen. Iedere keer als ik mijn hand over mijn buik wrijf voel ik de kleine die kant op mee bewegen. Nog 2,5 week dan hebben we de 20-weken echo. Daar heb ik echt zin in. En hopelijk voel ik me vanaf nu steeds beter.

Sverre doet het ook goed. Hij is alweer bijna 15 maanden en een hele kerel. Wilde hij eerst alles eten wat los en vast zat, nu is dat wat minder. Sinds de vakantie wil hij bijna geen fruit eten en ook groente gaat niet altijd goed. Het wisselt erg momenteel. De laatste dagen wil hij ook wel lekker knuffelen, op andere momenten is hij zo opstandig en drammen om zijn zin te krijgen. Meestal geef ik er niet aan toe. Als we brood in de ochtend of middag eten en hij ziet gekleurde hageltjes staan wil hij de rest niet eten en als hij wat anders te eten heeft dan ik heb dan kan het drama worden en wil hij niet eten. Toch blijft hij heel lief, een heerlijk mannetje die zich steeds meer gaat ontwikkelen. Sinds 2 weken krijgt Sverre tandjes en vermoed dat hij daarvan wat last heeft, niet veel. In de vakantie heeft hij al woordjes geleerd. Papa was zijn eerste woordje. Nu kan hij ook bal zeggen en bebe, oftewel baby. Als ik over mijn buik wrijf zegt hij bebe maar walst ondertussen als een bulldozer over mij heen. Hij zegt dan wel bebe maar echt begrijpen dat het bij mama in de buik zit doet hij volgens mij nog niet.

Ik probeer nu te genieten van de bewegingen van de kleine en Sverre die lief en uitdagend is maar ooh zo veel leert en wil leren. Echt super!