Cryo TP

Ik zit weer op het wachtbankje...... dat is lang geleden.....

Vrijdag´s heb ik een echo gehad om te kijken of het baarmoederslijm dik genoeg is. Deze was 7 à 8 mm dus goed genoeg om met Nijmegen te bellen en een afspraak voor de terugplaatsing te regelen. Dinsdag´s  ben ik gebeld door Nijmegen, oohh wat was ik zenuwachtig. Daar zat ik op mijn werk de nagels af te bijten en ondertussen wisten mijn collega´s van niets. Ze wisten me door de telefoon te vertellen dat van de cryo er nog 1 (er waren er 2) embryo goed is om terug te plaatsen. Ik mag me woensdag om 11.30 uur melden in het ziekenhuis. Op mijn vrije dag dus dat kwam goed uit. Na een half uur uitloop ben ik aan de beurt, de kwaliteit van het embryo is niet slechter geworden door het invriezen. Geweldig nieuws. Ik was ook één  van de weinigen die met een behoorlijke glimlach in de wachtkamer zat te wachten.

En nu dus wachten..... op 2 mei mag ik testen. Ik voel me goed, wel last  van de medicijnen, wat kortaf reageren en ben nu een paar keer misselijk geweest en errug moe. Zijn wel tekenen maar ja wat doen die medicijnen. Gewoon de test maar afwachten, maar was even vergeten dat deze weken wel de lastigste zijn van het hele traject. Ik ben erg positief en laten we duimen dat dat in mijn  voordeel werkt.

Ondertussen is het ook genieten van mijn zoon, Sverre. Hij gaat overal tegenop staan en begint de eerste stapjes langs de tafel te doen. Ook kunnen we lekker gek doen maar kan hij ook uitdagen door vooral te `helpen´ met bepaalde dingen (van de wal in de sloot), haha. Hij heeft nog geen tandjes en de eerste woordjes laten ook op zich wachten. Hij verzamelt alles in zijn hoofd en straks komt het eruit denk ik maar, ieder zijn eigen tempo. Nu is hij bijna jarig, een groot feest waar we allemaal zin in hebben en..... misschien zicht op een broertje of zusje. Wordt vervolgd.