Bevallingsverhaal Yannick

HIer komt het dus eindelijk, heeft wel even geduurd maar vind nu even de tijd om het hier neer te schrijven. Een week voor de bevalling had ik buikgriep opgelopen door mijn oudste dochter. In haar school was er een buikgriep epidemie en zij was de drager ervan en heeft me er mee aangestoken. Het was zaterdag de 24ste november toen ik voor de eerste keer spoed binnen ging omdat ik constant moest overgeven en diarree had kon niks binnen houden dus had mijn vriend naar de materniteit gebeld om te vragen wa doen. Deze zeiden dat we maar eens via spoed moesten binnen komen om te kijken of alles in orde was met de kleine. Eenmaal aangekomen moest ik een half uur aan de monitor en daar zagen ze dat ik om de 2-3 minuten weeen had, ze belden naar de gyn van dienst en deze zei dat ik nog even naar huis mocht omdat het nog lang kon duren of dat ik misschien rap terug zou zijn.

Maandag de 26ste had ik afspraak met de gyn en die zei dat dat van die weeen kon komen door die buikgriep ze keek en de baarmoederhals was al meer dan de helft verstreken. De buikgriep was eigenlijk zo goed als gedaan toen. Wij terug naar huis en maar wachten tot onze kleine man zou komen. Donderdag avond begon ik me weer heel slecht te voelen dus toen mijn vriend rond23u thuis kwam van zijn werk hebben we mijn ouders gebeld om langs te komen om bij de andere 2 te blijven en wij weer vertrokken naar spoed. Daar direct naar de materniteit en terug aan de monitor en ze zagen nog altijd weeen om de 2 minuten. Dus moest ik de nacht daar blijven en morgenvroeg gingen ze zien wa te doen. Ondertussen had ik al heel de verloskamer onder gekotst. Dus wij ons maar neer gelegd en geslapen. En rond 7u kwam het verlossende antwoord mijn gyn had gebeld en ze zei dat ze mochten inleiden omdat de kleine toch al 3.900 kg woog, ik dus overgelukkig.

Om 8u zijn ze dan begonnen met me aan de infuus te leggen om stillekes aan de weeen op te wekken. De opening ging redelijk vlot maar moest de hele tijd aan de monitor blijven hangen wa ik verschrikkelijk vind. Maar mijn kleine man had er ook geen zin in want die was altijd weg ze konden heel mooeilijk zijn harttonen vinden omdat hij constant bewoog. Dus heeft de gyn een spiraaltje in zijn hoofdje geboord( is niet zo erg als het lijkt hoor) om hem daarmee constant in het oog te houden. Rond 12u heb ik een ruggeprik gevraagd omdat ik weer alleen maar rugweeen had en het weer niet meer vorderde. Maar deze ruggeprik was de ergste van alle 3, die anesthesiste wou op dezelfde plaats prikken al bij de vorige en dat was mislukt dus moest ze helemaal opnieuw beginnen met als resultaat een verschrikkelijk gekraak in de rug ik pijn en mijn vriend bijna flauw gevallen door het gekraak. dan maar eentje hoger geprikt en direct raak. En toen ging het in een sneltempo. De vroedvrouw zei dat ik goed had gedaan om een ruggeprik te vragen want had op een gegeven moment op 10 minuten tijd 5 weeen en die duurden 1 minuut lang. Rond 15u kwmen ze nog eens kijken en toen had ik 7cm ontsluiting en ze zieden nog ongeveer 2u en je hebt je kleintje in je armen. En toen ze waren juist de kamer uit en ik zei tegen mijne vriend belt maar hij wil eruit en zo was het dus ook na 3x persen was hem er onze kleine Yannick. Na een zwangerschap van 38weken en 4 dagen met een gewicht van 3.820kg en een lengte van 54cm was onz gezinnetje uitgebreid met een nieuw broertje voor Yanaika en Kyan .

Groetjes een overgelukkige mama x