Mexican Flu prikje in Frankrijk

Aangezien gisteren mijn broer, schoonzus en kinderen in Nederland ingeent gingen worden tegen de Mexicaanse griep ben ik er zelf hier in Frankrijk ook maar even achteraan gegaan. Hier in het dorpje werd gezegd dat je bij het vaccinatie centrum 'gewoon naar binnen kon lopen'. Ik en Chloé er dus ook maar heen.... Nu moet ik zeggen dat ik al niet in zo'n goede bui was, want we hadden net mijn man op het vliegveld van Nice afgezet. Hij kon net even een weekendje uit de US overkomen nadat we hem al 9 weken niet hadden gezien, en na een heerlijk weekend met ons kleine gezinnetje moest hij al weer weg en zie ik hem pas weer met kerst.... Beetje verdrietig was ik dus al....

En het begon al leuk. Het centrum was namelijk alleen bereikbaar via een 6tal trappen naar beneden. Bij een naburige drogist dus maar ff gevraagd waar de invaliden-ingang is. Die was er dus niet volgens hun....Hmmmm.... Gelukkig was er een aardige mevrouw die ons wilde helpen de Bugaboo 6 trappen naar beneden te dragen....Om half 4 waren we al binnen maar het inenten begon pas om 4 uur. Ff wachten nog dus. Om 4 uur kreeg iedereen een enquete die ingevuld moest worden. Natuurlijk - normaal gesproken heb ik tig pennen in mijn tas rondslingeren, maar deze keer kon ik er niet eentje vinden. Ff wachten tot er een pennetje beschikbaar kwam dus. Tegen 5 uur werd de enquete ingevuld en wel onderop de stapel gelegd en werd er gezegd even te gaan wachten tot je naam om werd geroepen. Chloé, die toen al 1 1/2 uur zich zoet had gehouden met koekjes, diksap en mijn mobiele telefoon kreeg er toen genoeg van en begon te jengelen. Nog maar een koekje dus. En nog maar eentje, omdat je zo lief bent.... Tegen 6 uur - net toen ik Chloé in een hoekje wilde gaan verschonen, werd mijn naam eindelijk geroepen. Met een opgestropen mouw liep ik al door het gordijn heen. Maar de dokter die achter de tafel zat had alleen maar papieren en pennen op haar tafel liggen, geen spuitjes en vaccinaties. We gingen dus niet inenten, maar de enquete nog even doorlopen. En ja hoor, ik was geslaagd want ik had alle Franse vragen goed geantwoord ha ha! Toen mocht ik 'door' naar de volgende ronde. Daar weer ff wachten dus.. Inderdaad nog steeds geen prikje - hier werden onze gegevens en de enquete de computer in gevoerd. Chloé had tegen die tijd al meer dan genoeg van koekjes en een vieze broek en was ontroostbaar. Niet dat ik klaagde hoor, want er waren een aantal hoog zwangere moeders met kindertjes die al jengelend binnenkwamen die er veel erger aan toe waren dus wat dat betreft had ik het nog goed ha ha! Nou - eindelijk mochten we dan door voor het prikje..... Of - ik zeg we - maar alleen ik eigenlijk, want ik moest Woensdag maar terug komen voor een prikje voor Chloé..... Ach - deze hebben we in ieder geval vast te pakken, hoe we Woensdag door komen zien we dan wel weer, ik wou nu gewoon naar huis! Maar erm nee, we moesten nog wel even langs een ander tafeltje waar weer een mevrouw met papier en pen zat te wachten op ons. Er werd weer vanalles op een kladblok genoteerd. Terwijl ik daar zat dacht ik ineens aan of ik wel borstvoeding mocht geven, omdat ik Chloé nog 1 keer per dag de borst geef. Niet dat het echt belangrijk was, maar het schoot me ineens te binnen.....Even een dokter er bij halen zei die aardige mevrouw, die met het grootste gemak vanuit zijn inentings-hokje werd getrokken. Al die mensen konden best even wachten tot ik mijn vraag had gesteld natuurlijk heh heh..... Nou meneer de dokter zei dat dat geen probleem was. Het enige wat wel een probleem zou zijn was als ik zwanger zou zijn. Nou meneer ik dacht niet dat ik zwanger ben maar ja je weet maar nooit he, zei ik nog lachend. Maar meneer de dokter vond dat helemaal niet grappig... Kon ik zwanger zijn dan? Nou uh, mijn man is net een weekendje thuis geweest na 9 weken.... wie weet ben ik dit weekend wel zwanger geworden ha ha... Ha ha? Ah nee dat is niet grappig mevrouw, want u mag even niet zwanger worden. Oh....

En zo verlieten Chloé en ik 3.5 uur later om 7 uur zwaarmoedig het inentingsbureau.... Meevaller was dat er dus toch een invaliden-ingang was, alleen moesten we even een 'stukje' omlopen... Maar wat nu als ik wel zwanger zou worden na dit weekend? Duh........

Thuis gekomen snel Chloé haar avondeten gegeven met de TV aan, waar we zien dat in Nederland de mensen langs tientallen tafels werden geleidt en gemiddeld zo'n 5 minuten op hun prikje hebben hoeven wachten....

Grrrrrrrrr...... en nu moeten we Woensdag dus weer.........!!!!!!!! Hmpffff......