Eenzame Zwangerschapsbroek..

Ik sta in mijn onderbroek voor onze kleding kast terwijl Mijn Lief in bed ligt TV te kijken. Ik pak een van de laatst overgebleven broeken uit mijn kast: een groene leger broek, op de kop getikt voor 10 Dollar bij GAP Maternity in New York. Het is een hele hippe broek. Ik heb hem eigenlijk al maanden in huis maar van wege het warme weer nog maar 1 keer (in huis..) aangehad. Maar - al ziet het er niet zo uit, het is een maternity broek - denk ik hoopvol dus steek ik gretig mijn benen erin. Deze zal ik toch wel passen? Ik voel het al een beetje aan komen als ik de broek over mijn heupen schuif. Het zit goed strak, maar……de broek kan nog net dicht!!! Yippee!!!! ‘Zo jij ziet er lekker uit hoor - mooie broek!!’, zegt Mijn Lief vanuit het bed. Ik loop trots en zo verleidelijk als een 5 maanden zwangere vrouw maar kan in de tot dusver enige nog passende broek naar het bed en buig mij voorover om Mijn Lief te belonen voor het complimentje. Maar vlak voordat mijn klapzoen op Mijn Lief’s opgehouden wang belandt gaat het mis: mijn broek scheurt van de achterkant helemaal in tot aan mijn kruis. ‘Fuck!!’, roep ik. Mijn Lief schatert het uit. Ik schop de broek boos uit en gooi het op het bed en grijp gefrustreerd een donkerblauw wijd Ralph Lauren plooi rokje uit mijn kast dat mij altijd veel te groot is geweest en ik eigenlijk nooit mooi heb gevonden. Maar nu kan ik het wel knuffelen en kussen want dit rokje MOET gewoon passen…..En inderdaad - het past!!! ……………Maar je moet niet vragen hoe….Het ziet er nog steeds gewoon niet uit. Ook het rokje schop ik dus uit op het bed. Uiteindelijk pak ik de donkerblauwe zwangerschaps spijkerbroek die ik op aandringen van mijn collega heb gekocht. Mijn Lief is inmiddels uit bed gestapt en komt achter mij staan. ‘Maar deze past toch prima?’, zegt hij terwijl hij naar mijn spiegelbeeld kijkt. ‘Ja maar - in deze broek lijk ik zo heel erg zwanger!’, jammer ik, ‘Ik ben echt zo’n moeder de Kip!’. Mijn Lief trekt een wenkbrauw op en kijkt mij niet begrijpend aan. ‘Maar je BENT toch ook zwanger schat?’. Ik duw hem aan de kant en loop gefrustreerd naar het bed, rol alle uitgespreide kleren op in een mega grote bal en gooi het onderin de klerenkast op de stapel ‘PAST NIET MEER’. Mijn donkerblauwe zwangerschaps spijkerbroek vouw ik weer op en leg ik eenzaam en alleen om het plankje waar voorheen wel 10 spijkerbroeken - in alle kleuren van de regenboog - lagen uitgestald. Met een zucht sluit ik de deuren en staar naar mijn spiegelbeeld op de deur. In ieder geval ziet mijn huid er lekker strak uit - denk ik optimistisch. En glanst mijn haar mooi!! Ik kijk kritisch naar de rest van mijn lichaam en natuurlijk naar mijn buik ‘Het zit eigenlijk alleen nog maar van voren he?’ zeg ik tegen Mijn Lief terwijl ik mijn handen om mijn buik heen vouw. ‘Ja schat’, antwoord Mijn Lief, terwijl hij verveeld langs de kanalen zapt. ‘Je ziet echt gewoon nog niks van de achter kant he?’, vraag ik hoopvol. ‘Nee schat’, zegt Mijn Lief. Ik draai mijn kont in alle richtingen naar de Spiegel. Hoewel - nu ik goed kijk - het lijkt toch dat mijn kont wat voller is geworden. ‘Is mijn kont dikker geworden?’, vraag ik Mijn Lief. ‘Nee schat’, zegt hij weer. ‘Je kijkt niet eens!!’, roep ik naar hem en ga dichter bij het bed staan, met mijn kont naar hem toe gedraaid. ‘Eerlijk zeggen. Is mijn kont dikker geworden of niet?’ Mijn Lief kijkt nog verveelder op naar mijn kont. ‘Huh? Wat?’ ‘Zeg nou!’, dram ik door, ‘eerlijk zeggen: is mijn kont dikker geworden of niet’. Mijn Lief kijkt precies 1 seconde naar mijn uitgestoken billen en wendt dan zijn blik weer naar de TV. ‘Nee schat’, dreunt hij weer. ‘Nou. Kijk eens goed?’ en ik duw mijn achterwerk zowat tegen zijn gezicht. ‘Schat! Ik ben toch niet gek?’ grimnast hij terwijl hij zijn hoofd wegdraaid. ‘Ik zeg toch: eerlijk zeggen! Ik word heus niet boos! Kijk nou even….. Het is toch echt wat voller geworden! Dat kun je toch zeker wel zien?’ Mijn Lief kijkt nog maals naar mijn billen- dit keer wat langer - kijkt dan onzeker van mijn billen naar mij en zegt met lichtelijk rood geworden wangen ‘Nou als jij het zegt, misschien een beetje dan….’. ‘Wat????’ roep ik verontwaardigd, en struin weer naar de Spiegel. ‘Echt? Is mijn kont echt een stuk dikker geworden?’. Mijn Lief zucht luidt vanuit ons bed. ‘Hey - ik zei een beetje, maar je zei zelf ook dat ze wat voller waren geworden!’ probeert Mijn Lief zich te verdedigen. Maar het is al te laat. Mijn ogen beginnen al te prikken. ‘Zie je nou wel!’, jammer ik, ‘Ik ben echt gewoon Moeder de Kip!’. Ik kijk sikkeneurig in de spiegel. Ineens zien mijn huid en mijn haar er ook niet meer zo mooi uit. Mijn Lief zet de TV uit. ‘KOm schat’ hij opent het dekbed en klopt zachtjes op het lege plekje naast hem, ‘Kom nou hier in bed…’. Als een klein kind schuifel ik langzaam naar het bed, en als ik er bijna ben spring ik er zowat in en verberg mijn beschaamde gezicht in zijn oksel. ‘Sorry…’ zeg ik zachtjes, terwijl de tranen over mijn wangen lopen. ‘het spijt me echt…..’. Mijn Lief lacht maar wat terwijl hij mij zachtjes over mijn haar streelt. ‘Waarom laat je me ook altijd van die rare vragen beantwoorden? Je weet toch dat je dikker aan het worden bent?’. Ik knik beschaamd in het natgeworden plekje in zijn t-shirt. ‘Weet ik wel…..’ fluister ik. ‘Schatje ik hou toch zo veel van je…’, zegt Mijn Lief zachtjes in mijn oor. ‘Dat weet je toch? En ik vind je de allermooiste zwangere vrouw die ik ooit heb gezien! Echt waar!!’ Ik giechel. ‘Weet ik ook wel…!’ zeg ik terwijl ik hem in zijn zij por. ‘Nou dan..’ zegt Mijn Lief terwijl hij mij rechtop duwt en de TV weer aanschakelt. ‘KOm samen met mij TV kijken dan. ‘America’s Next Top Model! Leuk toch!?’.…………………………(????!!!!)……………

Ik verberg mijn gezicht weer in het kussen en zucht nog maar eens diep…..