Vanmiddag om half 2 krijgen we te horen hoe het er voor staat met mn vader en wat de eventuele behandeling zal zijn. De zenuwe gieren me echt door de keel. Je hoopt zo dat het mee zal vallen maar toch vrees ik voor het ergste. Hij ziet er namelijk zo slecht uit. Hij heeft totaal geen energie heeft pijn en geen eetlust. simpel rekensommetje 1+1=2 zeggen ze altijd dus ben ook bang dat dit wel eens een hele zwarte verdrietige dag kan gaan worden. Heb zelf alleen mn vader nog maar. Mijn moeder is overleden toen ik 17 was en de gedachte dat ik misschien straks "wees"ben speelt me steeds door mn hoofd. Hoe raar is het niet als je straks geen ouders meer hebt! Ja ik weet het ik moet nog helemaal niet zo denken maar toch...... mn hoofd is een kermis atractie ik krijg het niet stil. Ik ga vanmiddag met mn vader mee en zie er best tegenop maar iemand moet het doen en hij heeft hel liefste mij erbij. Ik houd jullie op de hoogte. Liefs maris
reacties (0)