Stemmingswisselingen
Een zwangerschap is echt verwarrend. Zeker voor een puber zoals ik..
het ene moment ben ik zo vrolijk als maar kan, en uit het niets ben ik ineens niet meer te genieten. Het is niet alleen verwarrend voor mijzelf maar natuurlijk ook vooral voor mijn vriend. Vòòr mijn zwangerschap had ik nergens last van, en hadden mijn vriend en ik eigenlijk ook nooit ruzie of woordenwisselingen. Maar het komt nu steeds vaker voor dat ik boos word op hem om dingen, wat mij eerder eigenlijk nooit dwars heeft gezeten. Dit zorgt natuurlijk wel voor wat complicaties etc. Gelukkig weet mijn vriend 9 van de 10 keer wel dat het gewoon door me hormonen komt en laat hij me ook maar even gaan. Maar soms word het voor hem natuurlijk ook eventjes te veel.
Vandaag is weer een van de dagen dat ik vooral erg emotioneel ben. Er zat me weer iets dwars, en ik ben geen makkelijke prater. Dus in eerste instantie krop ik het op, zeg ik niks.. totdat het me teveel word. Ik trek me terug op me kamer, en mijn vriend weet niet wat er aan de hand is. Hele avond heb ik zitten huilen en me enorm rot gevoelt. Toen mijn vriend naar boven kwam omdat hij natuurlijk merkte dat er iets met me aan de hand was, moest ik nog harder huilen. Na een goed gesprek gehad te hebben ben ik wel weer iets rustiger. Ik praat ook weer normaal tegen me vriend. En kan me weer gewoon bij de rest van de mensen in huis mengen. Toch zit ik nog niet helemaal lekker in me vel..
Misschien dat het morgen weer iets beter zal gaan!
reacties (0)