Bevalling verhaal
Zondag nacht op maandag ochtend (16Juli2012) werd ik wakker in een plasje.
Ik dacht dat ik in bed had geplast, niet onmogelijk natuurlijk met iemand die op je blaast drukt.
Dus me bed maar uit gegaan want ik was klaar wakker.
Terwijl ik na beneden liep, voelde ik elke keer druppeltjes langs me benen na beneden.
Ik dacht er klopt hier iets niet. Maar ik twijfelde heel erg.
Uit eindelijk na de wc gegaan geplast, en ik loop de wc uit en plens!
(klein plasje vruchtwater) het zag er erg helder uit en rook zoet.
Oke, eigenlijks wist ik het zeker maar toch twijfelde ik weer.
Dus ik op me handpalm blazen en jahoor het stroomde daar beneden toen ik blaasde.
Ik de gyn gebeld. Maar mocht thuis blijven wachten tot de weeen komen.
Mochten de weeen niet komen moest ik die middag gewoon op controle (die afspraak had ik al staan)
Jayden is die ochtend lekker thuis gebleven want papa ging gewoon werken en mocht er wat zijn was hij dicht bij het ziekenhuis en kon hij daar zo heen.
Maar om half 1 nog geen wee te bekennen, alleen een romelig gevoel.
Mijn stiefmoeder ging met me mee na de afspraak.
Daar aangekomen wouden ze me net zo hard weer na huis sturen en pas de volgende ochtend inleiden.
Ik heb gezegd dat ik dat niet zie zitten, en uit eindelijk mocht ik blijven.
De weeen kwamen nog steeds niet, dus zal ik smorgens om 6uur worden ingeleid.
Jayden ging bij mijn ouders uit logeren en Jarno ging gewoon na huis om nog even bij te tanken.
Ik heb geprobeerd te slapen maar ineens om de kwartier kreeg ik een wee die ik echt goed moest wegpuffen.
Zal het dan toch uit zich zelf begonnen zijn?
Om kwart voor 6 kwam man-lief en mijn vader op mijn kamer en zijn we gezamelijk naar de verloskamers gelopen.
Om 6uur infuus en werd er gekeken hoeveel ik ontsluiting ik al had. Ik had 3cm ontsluiting.
Rond 7uur hielt ik het al niet meer, ze keken nog eens en ik had nog maar 4cm, wat een tegenvaller zeg!
Rond half 8 kreeg ik een beenprik in de hoop dat het de scherpe kantjes eraf zal halen.
Onder tussen ging mijn vader en man-lief in het ziekenhuis even eten ect en wachten op mijn stiefmoeder met zoon-lief.
Ondertussen ben ik zo in paniek geraakt gewoon weg omdat ik de weeen niet goed kon wegpuffen.
Ik herkende dit totaal niet! Bij Jayden kon ik de weeen goed opvangen...
Toen kwam man-lief binnen met me stiefmoeder (mijn vader was met zoon in het ziekenhuis aan de wandel)
En ineens moest ik gewoon persen! Ze gingen kijken, 9cm ontsluiting.
Ik mocht zachtjes mee persen...
Uit eindelijk had ik 10cm en daar mocht ik dan eindelijk gaan.
Maar na een half uur persen had ik de kracht er niet meer voor.
Op de baarkruk dan maar... Nog steeds geen baby.
Dan maar weer terug in bed... Na een uur persen kon ik gewoon niet meer!
Maar ineens vloog de hartslag van de kleine na beneden.
Ik moest op me zij liggen in de hoop dat de kleine het niet meer benauwd zou hebben.
Helaas werkte dit niet.
Dus toen ik een perswee kreeg en aan het persen was kreeg ik een knip.
(gelukkig niks van gevoeld) en toen werd er een klein warm mensje was op mijn buik gelegd!
Ik heb gejankt van geluk en ik vroeg me ook totaal niet af of het nou een meisje of een jongetje was.
Ik hoorde ineens: 'Het is een jongen!'
In totaal heeft de bevalling maar 5,5uur geduurd! En heb in totaal tot aan de bevalling 32uur gebroken vliezen gehad.
En waarom de kleine het benauwd kreeg was omdat hij navelstreng om z'n nekje had.
Maar hij doet het super goed, zijn score in het ziekenhuis was een 9! TOP dus.
reacties (0)