Een moeder in de dop

Als je als meisje wordt geboren,
en voor je verjaardag vraag je standaard een pop.
Dan is het toch wel duidelijk,
je bent een moeder in de dop.

De pop verdwijnt eens naar de zolder,
je bent al groot en niet meer klein,
Heel enkel komt ie weer tevoorschijn,
want moederen is toch wel fijn.

Fluitend loop je door je leven,
met een hobbel hier en daar,
snel voel je je volwassen,
 met je opleiding ben je klaar.
Klaar voor het  grote  leven,
een vaste vriend, je hebt werk en een huis,
Eens maak je dan de keuze:,
ja, een kindje hoort hier thuis.

Lachend begin je aan dit avontuur,
samen ga je er helemaal voor,
Na maanden nog geen succes,
en het leven, dat gaat door.
Ook de jaren sluipen zo voorbij,
zonder hetgeen waar je zo op hoopt
Verdriet, wanhoop en veel pijn,
als je voor een ander weer kleertjes koopt.

Al jaren  lang:  De beste wensen ,
en hopend op een vruchtbaar Nieuwjaar,
Het word ons door velen toegewenst,
en wij, wij wensen het elkaar.

Vaak verlang ik terug naar vroeger,
toen ik nog speelde met een pop,
Nog geen weet van wat er komen zou,
maar gewoon, een moeder in de dop...