Liefjes,
heel kort een update:
We hebben het blije nieuws dit weekend verteld aan onze ouders en zussen. Ze waren totaal verrast en superblij natuurlijk. Wat een goed gevoel geeft dat toch aan grootouders als ze horen dat er weer een kleinkindje op komst is! We wilden eigenlijk wachten tot na de eerste echo, maar dit weekend zagen we elkaar zo vaak en ondertussen ben ik ook weer zooooo misselijk, dat we het toch maar al verteld hebben.
Helaas, ook deze keer lukt het niet zonder zware misselijkheid. Vorige week is het echt begonnen en dat gevoel, tsja, dat herken ik nu echt METEEN. Het is BALEN, ik ben ontzettend moe en dus weer de hele dag door misselijk. Voorlopig hang ik nog niet boven de pot, al scheelt het soms niet veel. Ik tel de dagen nu meer dan af naar mijn vakantie volgende week, want dat werk lukt voor geen meter zo.
En morgen is het weer zover: ECHO-TIME. Ik kijk er naar uit, maar ben tegelijk ook doodsbenauwd... Die echo's van de eerste weken zal ik nooit leuk vinden (tenzij natuurlijk als blijkt dat alles ok is ;-)). Tenslotte weten we morgenavond eigenlijk pas echt of het al goed begonnen is met de zwangerschap... Ik heb er echt schrik voor, maar toch hoeft het ook geen dag langer meer te duren! Ik laat wel iets weten hoor, natuuuuuurlijk!
Dikke knuffel allemaal,
Sx
reacties (0)