N1H1-prik en andere zaken

Gisteren de mexicaanse griepprik gekregen. Gelukkig was het er niet druk en ging alles erg snel. Ik voel me de hele week al niet lekker. Afgelopen zaterdag ook nog een soort turbobuikgriep gehad en daardoor is mijn weerstand toch wel erg laag. Gelukkig had ik geen koorts en ben ik toch de prik gaan halen. Want ziek zijn is geen pretje en ziek zijn met een kindje al helemaal niet. (Laat staan als je kindje ook ziek is.) De prik zelf valt mee, maar ik heb toch wel een flink zere arm. En dat in combinatie met een zwak bekken, een verrekte spier in mijn nek en een hoofd vol met snot maakt me toch wel heel erg zielig.

Ik word er ook wel een beetje moedeloos van. Al drie maanden zit ik te kwakkelen met mijn gezondheid. En net als ik dan weer een beetje beter word en hoop krijg dat het goed gaat komen, gaat er wel iets anders mis. Ik heb nu al drie verschillende klachten van mijn bekken gehad en ben af en aan verkouden/grieperig. Als positief punt kan ik dan wel melden dat ik geen stuwing heb, sowieso melkvrij ben en dat de grootste lading hormonen toch wel uit mijn lichaam verdwenen is.

Ondertussen ben ik weer terug naar de fysio gegaan. Ik heb last van de rechterkant van mijn bekken, ook met zitten. Zij heeft naar mijn houding gekeken en mijn benen alle kanten opgesjord. Niks deed echt zeer (gelukkig). Ik heb nu weer nieuwe oefeningen gekregen om mijn bekken te stabiliseren. Ik heb ongeveer drie maanden in ontkenning gelopen, maar nu ontkom ik er toch niet meer aan. Ik heb bekkeninstabiliteit. Ik vond het altijd zo'n 'mode-ziekte' en ik nam het nooit zo serieus. Nou dames met bekkeninstabilliteit die ik stiekem nooit zo serieus heb genomen: Het spijt me! Dit zijn geen grappen en de klachten zijn duidelijk en echt. (En dan heb ik nog een milde variant volgens mij).

Daarnaast heb ik een dvdtje met oefeningen. (Je kunt hem aanvragen via Tena, hihi) Een aantal keer per week die ik braaf de oefeningen en daarnaast doe ik bekkenbodemoefeningen zodra ik eraan denk. (Tijdens voeden van Leon, tv kijkend, in de bus). En het helpt. Ik voel me nog steeds wat 'verzakt', maar ik heb nauwelijks tot geen last van urineverlies. (Al moet ik wel even stilstaan, aanspannen en dan pas hoesten)

Ook mijn gewicht gaat de goede kant op. Ik ben nu zo rond de 72 kg. (86 aan eind zwangerschap, rond 65 ervoor) Mijn uiteindelijke doel is om zo rond de 65 te komen. Maar stiekem wil ik eigenlijk alleen maar weer in mijn kleren passen. Verder ben ik eigenlijk erg tevreden met mijn lichaam. Geen striae, geen loshangend vel, geen hangtieten en andere verschrikkingen die je zou verwachten. Ik mag nog wel wat sterkere buikspieren krijgen, maar het feit dat mijn buik nog uberzacht is maakt een hoop goed. Nee, ik kan mezelf goed naakt zien en ik grinnik naar de donkere streep over mijn buik. Van mij mag tie wel blijven eigenlijk.

Als nou ook mijn bekken en algemene weerstand mee zou werken, dat zou pas echt een feestje zijn.

P.S. Met Leon gaat het allemaal goed! Hij heeft gisteren helemaal niet gehuild op het kdv en is nu lekker bij opa en oma aan het spelen.