De eerste dagen

Zo eindelijk even een beetje tijd!

De bevalling:

Fase 1: de pretweeen
De bevalling is maandagochtend begonnen met wat voorweeen. Dat ging zo door tot 12 uur. In de tussentijd was ik in de zekerheid maar wel de tijd bij gaan houden. Hey wat raar, elke 3.5 minuut en eigenlijk duren ze ook wel een minuut. Zou ik dan weeen hebben? Maar het doet helemaal geen zeer.... Misschien moet ik de verloskundige maar bellen? Eerst even naar de wc geweest en daar zag ik dat ik bloed verloor: de slijmprop. Nu wist ik het zeker ik bel de verloskundige. Om 12.30 was ze er en ik had al 3cm ontsluiting! Ze heeft me toen gestript om de boel nog wat verder op gang te helpen. En dat hielp! Elke 2 minuten een wee bijna, en ik begon ze ook meer te voelen. Ik begon een beetje met de yoga ademhaling. Doordat de weeen zo vaak kwamen hebben we om 14 uur de vk weer gebeld. En jawel 5cm ontsluiting op naar het ziekenhuis!

Fase 2: de weeen
Rond half drie waren we in het ziekenhuis, daar verloskamer 3 gekregen! Wat een ruimte! Doordat ik nog steeds zo vaak weeen had, heb ik me niet meer omgekleed, niet gaan douchen of wat dan ook! Gelijk naar het bed. Daar ging het nog even door en ze werden wel heftig. Maar met goed ademhalen waren ze nog goed te doen. Er werd voorgesteld om mijn vliezen te breken, maar dan zou het wel nog sneller gaan. Toen heb ik aangegeven toch wel pijnstilling te willen. Nu ging het nog, maar ik had geen idee wat ik kon verwachten. En met zo weinig rust tussen de weeen, vond ik dat wel eng. Ik werd alvast aan een hartfilmpje gelegd. Dit was ergens tussen 15.15 en 15.30. Ik heb toen besloten om geen ruggeprik te nemen maar een prikje morfine. De vliezen zijn gebroken en de morfine is gezet en daarna kwam alles flink op gang!

Fase 2: morfine
(alles word wel een beetje wazig vanaf hier)
De weeen trokken naar mijn benen en ik trappelde ze weg door tegen het voetensteun aan te doen. Joris greep met elke wee mijn hand vast en herrinnerde me eraan om goed te blijven ademen. Tussen de weeen door was er totale rust, alsof ik lag te slapen!

Fase 3: persdrang
Ik begin langzaam wat persdrang te voelen. Ik word geadviseerd om op mijn zij te gaan liggen en nog even verder te puffen, zodat de baby net wat verder zakt. Dit gaat een tijdje goed, maar daarna hou ik het toch niet meer. Gelukkig had ik al wel volledige ontsluiting! Hoera.

Fase 4: persen!!
Ik mag gaan persen, doordat ik weer op mijn rug lig en waarschijnlijk ook door de morfine voel ik niet zo heel erg de drang. Maar ik moet persen en dat zal ik doen ook! Alsof mijn leven er vanaf hangt! Ik word goed aangemoedigd door Joris en de vk en ik zet eigenlijk gewoon alles op alles. Het hoofdje staat en ik moet goed luisteren naar wat de verloskundige zegt: persen of puffen. Ik doe precies wat ze zegt en heel snel roept ze: daar komt tie! Ik doe mijn ogen op en jawel daar is hij dan!!! Het is 18.47 uur. Ik heb een half uur geperst zeggen ze.

Fase 5: baby, navelstreng en placenta
Een klein wondertje ligt op mijn buik. Buik? Ja, buik, hij haalde de borst niet. Zijn navelstreng was heel kort! Joris heeft hem vrij snel doorgeknipt! Verder komt de placenta er snel en makkelijk uit.

Fase 6: hechtingen
Ook ik ben er niet aan ontkomen, de hechtingen. Ze was er erg lang mee bezig, maar doordat ik nog stoned was van de morfine viel het allemaal mee gelukkig.

Al met al heb ik een hele goeie bevalling gehad. Hij is snel gegaan, zonder belachelijk veel pijn. Ik heb wel hechtingen, maar kan wel gewoon goed zitten. We zijn dezelfde avond nog naar huis gegaan en om 23 uur waren pappa, mamma en Leon al thuis. De eerste nacht, zonder kraam. Maar dat is eigenlijk goed verlopen. Een goede voorbereiding is toch het halve werk. En zo'n kleintje slaapt eigenlijk de hele nacht!

Alles gaat verder goed, ik ben eigenlijk erg relaxed, wat me wel een beetje verbaast. Leon is flink afgevallen en we voeden hem nu bij met flesvoeding. Ook gaat borstvoeding niet helemaal lekker. Het aanleggen gaat goed en ik heb productie, maar het kleine hummeltje heeft er waarschijnlijk gewoon de kracht niet voor nu. Over een paar daagjes eens kijken hoe het gaat.

Ik zal snel weer updaten.

454 x gelezen, 0

reacties (0)


  • Appel

    hey, fijn zo'n bevallingsverhaal, dat geeft een beetje moed! :-)

  • as81

    Toppie!!!
    Ben blij dat je met een goed gevoel terugkijkt op je bevalling!
    Heb je trouwens een paar dagen na de bevalling ook zo een last van je hechtingen gehad?
    Ik had het met dag 4 ofzo...vreselijk. Er waren toen gelukkig een paar draden doorgeknipt wat maar eventjes verlichting gaf.. En de stuwing in mijn borsten was ook een hel, ik werd op een ochtend wakker als Pamela Anderson. Alleen voelden die van mij zo hard als steen :)
    Wat de BV betreft...gewooon aankijken. Als het aanleggen en de productie prima gaan, moet het goedkomen.
    liefs Asli

  • bois

    hihih super geschreven!

    Heerlijk dat je je zo goed voelt, en dat alles lekker loopt!

    Lekker genieten meis!

    xxx