29 november 2008
Het is zaterdagmiddag. J. is korfballen en de hele middag weg, dus ik heb lekker het rijk alleen. Ik ga lekker shoppen. Vandaag is de dag dat ik ongesteld moet worden. Ik ga er eigenlijk vanuit dat dat ook gewoon netjes gaat gebeuren. Maar als ik zo langs de zwangerschapstesten in de drogisterij loop kan ik het toch niet laten. Ik neem een duopak mee. (Heb ik er gelijk alvast eentje voor volgende maand). Eenmaal thuis besluit ik de test te gaan doen. Dan weet ik het tenminste zeker. Ik rook en drink nog, en dan kan ik dat zonder schuldgevoelens blijven doen als ik zeker weet dat ik niet zwanger ben. Voor de zekerheid rook ik het misschien-wel-mijn-laatste-sigaretje en ga aan de slag. Vijf minuten later zie ik twee streepjes. Ik knipper met mijn ogen en kijk nog een keer goed. Ja, twee streepjes! Twee streepjes! TWEE STREEPJES! Ik kijk verdwaasd om me heen, het is gelukt. Ik ben zwanger....
Oh en nu is J. er niet bij, hoe moet ik hem dit nu vertellen. Ik besluit naar de boekenwinkel te gaan en een Help! Ik ben pappa boek te kopen oid. Uiteindelijk vind ik het boek van Kluun "Help ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt!". Ik koop hem, laat hem netjes inpakken (Nee het is niet voor 5 december) en ga naar huis om te wachten. J. smst. Ik ben wat later want ik moet ook invallen. Ik heb het niet meer, maar zal geduldig moeten wachten.
Het is inmiddels avond en J. komt thuis. Dag schat, lekker gesport. Ik heb een cadeautje voor je. Hij pakt het uit en schreeuwt "Echt?!" Ik: Echt! Hij: Echt?! Ik: Echt!! De rest van de avond zaten we in een surrealistische wolk. Eerlijk gezegd weet ik niet meer precies wat we gedaan hebben of wat we dachten. We zijn zwanger. Het is gelukt.
reacties (0)