Controle ziekenhuis

vandaag was het zover, controle bij de gyn. wat vond ik het spannend. In de wachtkamer was het erg druk en ik had verwacht lang te moeten wachten. Maar precies op tijd mocht ik al naar binnen.
de gyn vroeg hoe het ging. In het kort verteld en ook dat ik zon last heb van mijn rug. ze wou even kijken. gelukkif zag alles er prima uit. ze denkt dat het komt omdat ik mischien verkeerd heb gelwgen met de ok. even in de gaten houden.
mijn hcg was mooi gezakt naar 86. maandag moet ik weer bloedprikken om te kijken hoe het dan is. woensdag belafspraak.
Het kan zijn dat dit een aantal keren moet dat hoor ik woensdag.
wat ze weg had gehaald was een echte zwangerschap, het was wel goed maar zat dus op de verkeerde plek. Oorzaak zal ik nooit weten.
Als hcg uit mijn lichaam is mag ik weer gewoon proberen zwanger te worden. geen medische reden om te wachten. Natuurlijk moet ik hier geestelijk ook klaar voor zijn.

Als ik opnieuw zwanger mag worden word ik in een vroeg stadium al in de gaten gehouden om te kijken of het dan wel in de baarmoeder zit. Er is kans op herhaling maar de kans dat het goed gaat is 10 keer groter.

Ik ben heel erg opgelucht dat mijn lichaam het zo goed op heeft gepakt om alles op te ruimen en er geen gekke dingen zijn. Er gaat toch van alles door je hoofd, als alles waar weg is als ze maar niks geraakt hebben tijdens de operatie. Volgens de gyn zag alles er goed uit van binnen hierdoor kan ze dan ook niet aangeven wat de oorzaak was. Eigenlijk is dit ook niet belangrijk, het mocht niet zo zijn en dat moet een plekje krijgen.

Toch had ik liever gehad dat ze me verteld had dat het niet goed zat. Dan had ik er mischien iets meer vrede mee kunnen hebben. Nu is het vette pech en naar mijn eerste zwangerschap, wat ook al vette pech was word je daar niet blijer van. Maar ook dit krijgt een plekkie en ik zal vechten om er weer helemaal bovenop te komen. Maar het doet wel zeer dat dit nieuwe geluk ons niet gegunt was.

Maar ik kan nu wel weer vooruit kijken en ben sterk genoeg om het nog eens te proberen want het geluk van zon wonder is niet te beschrijven. Dus geef de moed niet op.

Ik wil alle dames die zo met me meeleven heel erg bedanken, jullie woorden doen me goed. En ik hoop dat we straks met zijn allen kunnen zeggen we zijn zwanger. Missa jij mag eerst.

En voor onze zwangeren van week 0 en 1 op naar de 40 weken en dat alles goed mag verlopen, M3l ik denk aan je.