Alweer bijna 4 jaar geleden!
1ste
kerstdag is het alweer 4 jaar geleden dat ik mijn miskraam heb gehad..
Elk jaar denk je der weer aan terug.. Aan die ene rot dag! Hier mijn
verhaal.
Ik was
nog niet zo heel erg lang bij mijn toenmalige vriend.. Hij woonde wel
bij mij omdat het op dat moment even niet anders kon! Ik zat NIET aan de
pil, dus dat ik zwanger kon worden wisten we allebeide! Ik was op dit
moment bezig met vruchtbaarheidsonderzoeken omdat ik bang was geen
kinderen te kunnen krijgen! Omdat ik eigenlijk niet zolang aan de pil
heb gezeten. Mijn vriend wist dat ik hiermee bezig was en dus ook dat ik
de pil niet slikte. Tot ik op een gegeven moment niet ongesteld was..
We durfden niet te hopen maar jah ik bleek zwanger te wezen.. Ik was zo
blij omdat het toch mogelijk was! IK zou mama worden! Dat had ik nooit
gedacht!
De
eerste echo kregen we al redelijk gauw! Omdat er al een afspraak stond
om verder met onderzoek bezig te gaan kreeg ik in plaats daarvan mijn
eerste echo! Ik was nog maar 5 weken en 4 dagen zwanger! Al hoewel je
nog weinig zag leek het toch wel er goed uit te zien. We zouden met 3
weken nog een echo plannen!
De dag
was aan gekomen van de volgende echo. Ik was bijna alweer 9 weekjes en
voelde me heel erg goed.. Mijn ex kon helaas deze keer niet mee dus zijn
mijn schoonzusje en mijn vriendin mee geweest.. Eerst even praten met
de gyn en dan de echo.. Gelijk was te zien dat het vruchtje nog steeds
ENORM klein was! TE klein.. De gyn vertelde mij dat ik nu 8 weken en 4
dagen hoorde te zijn maar dat het vruchtje gestopt was met groeien met 6
weken en 3 dagen! Het leefde niet meer.. Geen hartje te zien! De
wereld zakte onder mijn voeten vandaan! Er werd met mij afgesproken te
wachten op een spontane miskraam! Was dit na kerst nog niet gekomen werd
ik gecureteerd.. Vol verdriet verlieten wij hiermee het ziekenhuis!
Net voor de kerst
gingen wij met mijn broer en zijn vriendin naar de kerstmarkt in
Duitsland. Even de zinnen verzetten en niet denken aan de ellende die
nog komt & is geweest! Eenmaal daar een tijdje om hebben gelopen ben
ik naar de wc gegaan! En zag ik dat ik bloed verloor. Heb hierna een
maandverbandje in gedaan en toen zijn we gelijk naar huis gegaan! Wij
dachten dan zal ik nu mijn miskraam wel krijgen. Onderweg naar huis nog
wel het ziekenhuis even gebeld, maar die zeiden ook dat ik naar huis
moest gaan dat het nu wel eens over kon zijn!
1ste kerstdag! Heerlijk geslapen die nacht niks aan de hand.. Na een bakje koffie besloot ik maar eens het huis op te gaan ruimen omdat wij die 1ste kerstdag bij mijn moeder & opa & oma door zouden brengen! Toen ik ging staan verloor ik ONTZETTEND veel bloed!! Gauw ben ik naar de wc gerend! Na een tijdje op de wc te hebben gezeten was het enige wat ik verloor bloed!! De gyn had mij uitgelegd dat je allemaal stolsels verliest bij een miskraam en het vruchtje! Wat maar heel klein kon zijn! Mijn vriend heeft mijn moeder gebeld die gelukkig dichtbij woonde en gelijk is gekomen! Zij heeft toen dokter voor mij gebeld omdat ik wat zag hangen ( sorry misschien beetje vies ) en dacht dat dat het vruchtje was maar het liet niet los. Dokter adviseerde om even rustig om bed te gaan liggen en straks weer naar de wc te gaan! Zo gezegd zo gedaan. Allemaal badlakens op bed en ik derop! Ik voelde me ontzettend vies.. Ik voelde het bloed lopen en zag het vruchtje hangen! BAH.. Ik denk dit moet er uit dit kan zo niet. Dus weer naar de wc en druk gezet met plassen. Toen verloor IK MIJN kindje.. Wat zo een verrassing was maar zo gewenst! Dit was het! Mijn 1ste kindje!
De maanden daarna heb ik me heel rot gevoeld ( zoals ieder vast begrijpt ) We zijn niet echt meer met een kindje bezig geweest daarna zou het gebeuren waren we blij maar we gingen der niet extreem mee bezig.. Wel slikte ik nog steeds de pil niet. Na 1,5 zijn we uit elkaar gegaan! & trof ik weer mijn allereerste liefde! ( waarmee ik van mn 16de tot 18de een relatie had ) Ook hij wist dat ik niet aan de pil zat.. Maar ook wist hij dat de onderzoeken der waren geweest en dat ik een miskraam heb gehad.! Dat ik ooit nog zwanger zou worden had ik nooit gedacht.
En kijk nu, ik heb een supergezonde zoon van alweer bijna 20 maanden! Ik vertel dit omdat ik weet hoeveel mensen er een miskraam krijgen en daarna de hoop verliezen om ooit nog mama te worden! De kans is er!
reacties (0)