Curacao!

Afgelopen maandag vlogen wij (Brian, mijn moeder en ik) naar Curacao. Mijn ouders wonen daar en Brian en ik hadden besloten om na mijn moeders vakantie met haar mee terug te vliegen naar Curacao om mijn vader te verrassen.

Ruim 9 uur in het vliegtuig, ik zag er een klein beetje tegen op. S'ochtends net voor de vlucht besloot mijn kleine man dat de vroege ochtend het moment was om wat folklore dansjes te gaan oefenen, zo deed hij zijn stinkende best op de Russiche hurkdans en ook de solo Sirtaka had kennelijk nog wat puntjes op de I nodig. Ondertussen maakte ik me ernstige zorgen over hoelang hij dit zou kunnen volhouden. En uiteraard des te zenuwachtiger ik werd des te passioneler werden zijn danspasjes. Eenmaal aanboord en in de lucht leek zijn energie er toch doorheen te zijn want het werd rustig. Zo rustig zelfs dat ik van de 9 uurtjes er 3 heb kunnen slapen en nog een leuke film heb kunnen kijken.

Mijn vader stond met een brede grijns op zijn gezicht toen bleek dat hij niet alleen mijn moeder kwam ophalen maar dat hij de aankomende 3 weken visite had. Missie geslaagd!

"Je loopt alsof je al 8 maanden zwanger bent!" heerlijk hoe tactisch mannen soms kunnen zijn terwijl je je uiterste best doet om de pijn te negeren en gewoon door te lopen. "Probeer anders zelf even een meloen in te slikken en kijk even hoe prettig jou buik dat vind!". Mijn buik groeit momenteel met de dag, dat is niet alleen goed te zien, het is voornamelijk goed te voelen. Nadat mijn navel 2 dagen keihard was en zeer pijnlijk aanvoelde, viel het mij gister op dat mijn navel lang zo diep niet meer is en dat het nu een kwestie van dag zal zijn voordat deze als een knoopje naar voren zal steken. Ook mijn borsten zijn weer gegroeid, dikke blauwe aders lopen als een buitenaards spinnenweb onder mijn huid door. Ikzelf vind het geen gezicht, Brian vindt het erg sexy en vrouwelijk dat is dan weer een flinke troost!

Gister middag ons eerste dagje strand gehad. Tot op de tand toe bewapend met factor 50, in de schaduw en met een pet op heb ik heerlijk genoten van de warmte en de wind. Terwijl Brian 2 teinten donkerder is dan de dag ervoor ben ik bleke melkfles die deze zomer waarschijnlijk ook niet veel donkerder zal worden dan dat ik vandaag de dag ben. Ach ja of het risico van een zwangerschaps masker... Nee dank u vriendelijk ik blijf trouw aan de factor 50 en de schaduw.

Na het avond eten heb ik nog lekker een tijdje op de computer gezeten, met een been in kleermakerszit voor me en de ander opgetrokken naar mijn borst zat ik heerlijk ontspannen. Daar dacht onze kleine Kung Fu panda toch even anders over. Alsof hij de hele middag niets anders had gedaan als de perfecte karate trap oefenen werd mij als snel duidelijk dat deze houding niet wenselijk was voor meneer en of ik niet even heel rap een andere houding kon gaan aannemen. Resultaat: Moeders schrok zich een hoedje van deze gemene trappen en ik heb dan ook maar snel een andere zithouding aangenomen. De trappen waren zelfs zo hard dat ook Brian en mijn moeder ze met gemak konden voelen door hun hand op mijn buik te leggen.

Het verbaast me echt hoe snel alles nu gaat, iedere dag merk ik iets anders op en zie ik er anders uit. We zijn nu over de helft en ik vermoed dat de tijd nu echt zal vliegen. Ik geniet van iedere dag, en ik ben onwijs dankbaar voor het leven in mijn buik. Ik kan niet wachten tot we hem over een paar maanden in het echt kunnen zien.