Al weer 10 weken

Ik had in het bgin van de afgelopen week iets te vroeg gejuigd. Ik had kennelijk op vrijdag en zaterdag iets te veel hooi op mijn vork genomen (verjaardag, winkelen, terrasje pakken) en daar moest ik zaterdag avond de prijs voor betalen. Om 20:00 lag ik al in bed met knallende koppijn en hevig kwijlend (veel speeksel aanmaak) aangezien ik zaterdg alleen had ontbeten en daarna op de voet bleef met bananen wilde ik niet toegeven aan het spugen aangezien ik niet heel veel voedingsstoffen binnen had.

Zondag, maandag en dinsdag met hevige hoofdpijn, en ondraagelijke misselijkheid doorgekomen, toegeven of niet aan het ovrgeven was inmiddels geen keuze meer, alles wat ik at of dronk kwam er hooguit een half uurtje later weer met alle hevigheid uit.

Inmiddels heb ik mijn voorkeur voor "raar" eten wat verder uitgebreid. Zo is Brian gister naar de supermarkt gestuurd voor een doos Raketjes en een doos Mars Ice Cream (vreemd want ik zou zelf nooit ijsjes kopen met de ijsstam met kerst als uitzondering) Gister moest hij om 22:00 naar een pompstation voor droge crackers, maar aangezien ze dat niet hadden hb ik mezelf tegoed gedaan aan popcorn. Geen slimme keuze want een half uurtje later kwam het hele zooitje er weer uit en de scherpe stukjes hadden mijn keel aan alle kanten beschadigd waardoor ik constant bloed op hoestte en spuugte.

Vandaag ben ik om 17:15 mijn bedje in gegaan en werd ik om 20:30 weer wakker, iets wat ik kennelijk echt nodig had. Ik slaap nog steeds erg slecht zlang Brian ook in het bed slaapt want ik neem de meest idiote houdingen aan en kruip in mijn slaap het hele bed door. Ik droom ook steeds over het feit dat ik zwanger ben, van de week droomde ik dat ik in mijn buik werd gestompt en dat Brian die persoon vervolgens achterna ging. Alles in mijn slaap draait om de baby en mijn zwangerschap.

Mijn zwangerschap begin nu ook duidelijk zichtbaar te worden, mijn buik is naar voren toe behoorlijk uitgezet. Ik ben verder nog niet aangekomen en de zijkant van mijn buik is ook gewoon hetzelfde. Mijn buik is hard en ik kan hem ook niet meer inhouden nu (kan wel maar het effect is minimaal). In de sportschool schaam ik me een beetje want het lijkt nu net of ik een enorme dikke pens heb gecreeerd in de afgelopen 5 weken ;)

Inmiddels aangekomen in week 10 en deze week hebben we weer een echo, we hebben besloten geen testen te doen voor bijv. het syndroom van down. Realistisch gezien is de kans erg klein en ik vind het risico van een vruchtwaterpuntie dan ook erg groot in deze situatie. Daarnaast zijn er tal van (ernstige) afwijkingen die niet gevonden kunnen worden dus dat risico loop je ook. We hopen net zoals alle andere ouders op een gezonde en complete baby.

nog 5 dagen tot de echo, deze week maar een beetje rustig aan doen...