Plassen! 5weken en 2 dagen

Helemaal de blubber loop ik me sinds gister avond, het lijkt een eenvoudige rekensom 1 glas water erin, 3 glazen eruit. Mijn blaas lijkt de grootte van een druif aangenomen te hebben met als resultaat dat ik letterlijk om de 10 minuten op het toilet zit.  Brian moet heel hard lachen om mijn onrustige gestommel door het huis.

Mijn basiskamp is momenteel de bank waar ik me met een kussens, een dekbed, een kop thee, de laptop, de telefoon en "De Dikke van Daphne" (Daphne Deckers) heb geinstaleerd. Ik voel me vandaag echt een dweil en meer dan een handje noten en drie beschuitjes met bessenjam heb ik ook niet op. Mijn misselijkheid lijkt het voornamelijk op mijn strot te hebben voorzien want ik heb continue het gevoel dat ik moet braken. Mijn hoofd voelt bovendien alsof ik de hele nacht in een zweefmolen heb gezeten. In werkelijkheid liep ik de hele nacht heen en weer tussen mijn bed en de WC met mijn borsten in mijn handen want die hebben een onaardse maat aangenomen. Veel meer als de hoognodige telefoontjes en emails om mijn bedrijf up and running te houden zit er vandaag dan ook niet in.

Maar de triomphantelijkheid wint het van mijn fysieke toestand. Het idee dat er binnen in mijn buik hard wordt gewerkt aan belangrijke zaken als een zenuwstelsel en ledematen tovert een glimlach op mijn gezicht. Ik nestel me dus nog een keer lekker warm op mijn plekje op de bank en schenk nog een vers kopje thee in.