Wel of niet zwanger?

Inmiddels 18 dagen overtijd, en 6 zwangerschaps testen verder. Ik voel me al weken zwanger, heel apart of ik ben een meester in het voor de gek houden van mezelf of ik ben daadwerkelijk zwanger.

Vandaag is het dinsdag 1 november en heb ik vanochtend om 6:15 getest (ik moest heel nodig plassen) aangezien we hebben afgesproken dat we samen testen stonden we dus vanochtend met geknepen oogjes en warrig haar in de badkamer. Na het standaard ritueel weer lekker in bed gaan liggen om de 5 minuten af te wachten. Na 5 minuten een heel vaag licht streepje, net als zondag middag.

Ik lees overal een streep is een streep, maar deze is zo licht dat ik in eerste instantie twijfelde of het niet mijn verbeelding is. Maar ook Brian kon hem zien dus er was echt een streep. Maar sceptisch als we zijn durven we niet te juichen en hebben we een handje vol verklaringen waarom er een streepje te zien zou zijn ondanks dat er geen HCG is.

Maar mijn lichaam schreeuw JE BENT ZWANGER!!! EIGENWIJS!!!
Mijn tepels doen al 2 weken pijn mijn borsten lijken de afgelopen week ieder wel 5 kilo te wegen en de kleinste aanraking (als ik er bijvoorbeeld tegen aanstoot wanneer ik mijn arm naar voren steek) is al pijnlijk genoeg om er over te piepen. Brian vond mij 2 weken terug onuitstaanbaar chagrijnig, ik loop dagelijks de afstand van een maraton zo vaak wandel ik naar het toilet, ik heb continue steekjes in mijn onderbuik en ik ben doodop. Ik lig soms de hele dag te slapen (niet luieren maar echt diepe, diepe slaap) en mijn eetlust veranderd (grote voorkeur voor fruit en kleine hapjes maar hoofdmaaltijden scoren niet hoog)

Maar toch blijf ik twijfelen of mischien durf ik ook wel nergens op te hopen. Dit is immers mijn eerste "pilloze" (ik droeg de Nuvaring) maand. Brian en ik wilde graag vanaf januari proberen zwanger te worden, maar doordat ik heel veel nare bijwerkingen had van de Nuvaring stopte ik er dus in september mee. Ik werd een paar dagen erna netjes ongesteld maar mijn menstruatie van oktober blijft tot op heden uit. Aangezien je lichaam even een periode nodig heeft om te herstellen om zijn natuurlijke cyclus weer op gang te krijgen dacht ik dat het daar wellicht mee te maken heeft maar mijn lichaam probeert mij toch op een zeer dominante manier te vertellen dat er iets ander aan de hand is.

Zal je altijd zien dat ik (mijn ouders noemen me niet voor niets zondagskind) weer de gelukkige ben die direct in de eerste maand de voltreffer incasseerd en dus zwanger is. Zou zo leuk zijn en dan zijn we dolgelukkig maar ik word knettergek van mezelf en van Brian (die ook al zo lekker sceptisch is).

Vanmiddag maar even naar de huisarts om een afspraak te maken want mocht ik wel zwanger zijn dan zou ik in het gunstigste geval al een week of 5/6 zwanger zijn en ik wil het nu gewoon zeker weten.