Morgen plaatsing grafmonument Nola*
We kregen net telefoon dat het grafmonument van Nola morgen geplaatst wordt. Ruim een week eerder dan de planning was. Aan de ene kant fijn, want dan is haar grafje zoals wij het bedacht hebben. Maar ook moeilijk. Want ik merk dat alles wat we met betrekking tot Nola af kunnen sluiten weer bevestigd dat mijn meisje niet meer leeft. En dat we het daarmee moeten doen... Het komt nooit meer goed met Nola. En natuurlijk weet ik dat al sinds 15 januari, toen we hoorden dat haar hartje niet meer klopte, maar het blijft zo keihard.
De woorden nooit en altijd, je gebruikt ze regelmatig, maar zelden met de ware betekenis. Wat betreft Nola zijn deze woorden zo waar. We zullen nooit weten hoe ze eruit had gezien met haar oogjes open. we zullen nooit weten hoe haar huiltje/stemmetje had geklonken. We zullen nooit weten hoe haar karakter zou zijn geweest (al vermoeden wij flink eigenwijs, zoals ze in mijn buik al was). En dat blijft altijd zo. Net zoals ze altijd onderdeel van mij zal zijn. Ze zit voor altijd verankerd in mijn hart en ziel. Ze zal altijd mijn oudste dochter zijn. Het prachtige meisje dat mij mama heeft gemaakt. Wat houd ik toch van haar!
reacties (0)