Helaas hebben we niet alle uitslagen van de onderzoeken gekregen omdat van de placenta en het chromosomenonderzoek de uitslagen nog niet bekend zijn, 20 april hebben we een vervolgafspraak. Voor zover het er nu naar uitziet was Nola verder gezond en is ze overleden aan zuurstofgebrek dat waarschijnlijk veroorzaakt is door een minder werkende placenta. De placenta kan minder goed gaan werken als de zwangerschap lang(er) duurt. Ik ben nu wel eens boos op mijn lijf omdat het Nola niet eerder geboren heeft laten worden. Ik weet wel dat dat geen zin heeft, maar het voelt wel zo. Als mijn lijf voor 15-1 was bevallen, hadden we waarschijnlijk nu onze wallen op onze kinnen hangen vanwege de onderbroken nachten. Ik had het er graag voor over gehad.
We hebben het er in het ziekenhuis nog over gehad waarom ik niet eerder ingeleid ben. Ik was op dat moment nog niet inleidbaar omdat mijn baarmoedermond niet rijp was en omdat er geen aanleiding voor was (tests vruchtwater negatief en ctg’s goed). En ook al waren ze vrijdags (14 januari) begonnen met primen (rijp maken baarmoedermond), dan was ik misschien ook niet op tijd bevallen om te voorkomen dat Nola zou overlijden.
Het positieve is dat, voor zover nu duidelijk is, niets een volgende zwangerschap in de weg staat. Dat is voor de toekomst wel erg fijn om te weten. Maar je, we hebben nog niet alle testresultaten, dus er is nog niets zeker.
reacties (0)