Toch eventjes schrikken

Nou meiden,

Na een week voorweeën kreeg ik dan opeens de nacht van donderdag op vrijdag echt hevige pijnen in mijn onderbuik (menstruatiepijn) en onderrug, gelukkig zakte het weg ... Zei nog tgn hubby je moet vandaag niet te ver lopen als er iets is dat je toch vlug thuis bent. In de voormiddag zakte de hevige pijn weg terug naar gwn voorweeën tot 's middags, opeens schoot het de pijn terug in mijn rug, mijn broer zat naast mij en ik begon oooooeeee en pfffft (ja jullie kennen het wel e :tongue) mijn broer schoot gelijk in paniek (is 16 jaar): 'zus uw water is toch nog niet gebroken e' neen neen zeg ik maar als je het niet erg vind kruip ik in mijn bedje dus broer gaat naar huis en na een uurtje slaap voel ik me toch zo beroerd. Mij mama kwam toe om Meysam zijn kamertje eens te poetsen en die vertrouwde het niet en raadde me samen met enkele bb-dinnetjes aan om maar eens naar verloskunde te bellen, moest gelijk afkomen om te zien of het toch geen echt weeën waren...

Na een half uurtje ctg waren er heel wat harde buiken te zien, vk verschoot er ook van dat ik ze al echt moest wegblazen... dus mijn gyn. gebeld en die ging mij vag. onderzoeken en jawel hoor 3cm ontsluiting :huh een hele rijpe bmh en een kleine pruts die al heel  goed zat te duwen... Maar omdat ik al 35 weken gepasseerd ben geven ze geen weeënremmers meer dus mocht ik gelukkig naar huis... Nu kan het nog 2 kanten op die voorweeën kunnen nog eens stilvallen en kan dan makkelijk nog 2 weken rondlopen zei mijn gyn. of ze blijven doorgaan en ik kan volgende week al terug in het zh staan... Persoonlijk hoop ik dat het nog eventjes stilvalt dat ik ons kleine pruts toch nog eventjes bij mij kan houden veilig in mijn buikje maar ja spijtig genoeg hebben wij er zelf niet veel over te beslissen he dus rusten rusten rusten...

Het jammere aan alles is wel dat het me beïnvloedt in het doen en laten met mijn kleine ventje, kan hem niet zoveel meer opnemen door de pijn enzo breekt toch wel mijn moederhartje :verdriet gelukkig beseft onze kleine brokkenpiloot het nog niet allemaal zo erg en pakt hubby hem regelmatig en zet hem dan bij me op de bank om te knuffelen:wub