Bevallingsverhaal

Hier mijn bevallingsverhaal:

Maandag 28 mei 2012 om 6 uur word ik wakker om naar het toilet te gaan, ik ga terug naar boven om nog wat te slapen en als ik terug in mijn bed stap merk ik opeens dat heel mijn slip nat is en er een natte plek op het laken was gekomen... Ik zeg tegen mijn man oei, ik denk dat het begonnen is, ik denk dat mijn vliezen gebroken zijn, waarop hij droogjes antwoord: 'je bent toch zeker dat je niet gewoon aan het plassen bent' typisch mannen e :tongue.

Ik zeg tegen hem ik kom juist van het toilet dus dat zal het niet zijn, kom we maken ons klaar en gaan naar het ziekenhuis. Eens daar doen ze een testje en het is idd vruchtwater... Dus hoera ons beebje zal binnen de 24 uur in ons armen liggen. Er was nog een klein vochtblaasje dat ze nog hebben moeten openprikken en dan zijn de weeën opgekomen.

Maar mijn weeën kwamen maar niet regelmatig & om half 3 had ik nog maar 4 cm ontsluiting en een volledig verstreken baarmoederhals... Dus ze besloten om me weeënopwekkers te geven...

Dan ben ik op 10 minuten tijd van 6 cm naar 8cm gegaan, waardoor ons prutsje het eventjes moeilijk had zijn hartslagje daalde op sommige momenten... Dus moest ik weer een half uur wachten om in bad te gaan ze wouden eerst een stabiele monitor hebben waar ons Meysam zijn hartslagje weer stabiel was... Ik wou zonder epidurale bevallen maar moet toegeven dat ik er dan wel om gevraagd heb... Ik kon niet meer voelde me moe, maar de verpleging heeft er me doorgepraat waardoor ik toch geen genomen heb :biggrin ...Uiteindelijk ben ik dan in bad mogen gaan op een ruime 9cm ontsluiting nog een klein randje naar 10 cm...

Eens in bad ging het veel makkelijker om de weeën op te vangen en voelde ik dat ik moest beginnen persen... In bad hadden ze de weeënopwekkers stilgezet waardoor naar het einde toe mijn weeën weer te zwak werden, dus moesten ze de weeënopwekkers weer aansluiten... Na een uur persweeën was hij er dan eindelijk ons lieve kleine Meysam, en ik moet zeggen ik was op slag verliefd... Ik kan maar niet genoeg krijgen van mijn klein ventje... Ik ben zo gelukkig dat hij er is!!! Maar moet wel toegeven dat ik mijn buikje mis hoor, die bewegingskes, de stampjes maar we hebben er een wonder voor in de plaats...

xxx

Nathy