1 maand! Hoeraaaa!

Jaaa vandaag is ons jongste spruitje alweer 1 maand.... wat vliegt de tijd enorm zeg! Ons oudste spruitje is onlangs alweer 17 maand geworden en alweer bijna anderhalf!

Kan mij heugen dat ik vorig jaar bijna vakantie had, of al had, en dat wij vorig jaar met zijn 3tjes met Jelle op vakantie zijn geweest toen voor het eerst! Jelle was toen bijna 6 maand en ik moest eruit, ff weg uit de sleur van destijds... Ik weet nog dat ik toen helemaal niet lekker in mijn velletje zat door de postnatale depressie.. En die vakantie had mij toen zo goed gedaan, dat ik daarna een stuk lichter voelde voor mijn gevoel.. Heb toen in die vakantie alles opzij kunnen zetten waar ik mee zat, en toen begon het opknappen... Ondanks dat heb ik nog wel een poos met angst rond gelopen, maar een stuk minder, en ik kon weer lachen om alles, en sliep weer beter etc.. En toen in die vakantie vorig jaar, hadden manlief en ik het er ook over om voor een tweede kindje te gaan..

Toen nog niet, maar als Jelle een maand of 9 zou zijn... Kuch kuch... Jelle was zo'n 7 maand toen ik zwanger was, en dat we erachter kwamen was meneertje 9 maand hahaha... 2 maanden eerder in de buik dan onze planschema had bepaald, maar agh het heeft zo moeten en mogen zijn, en wat zijn wij enorm trots, blij en vooral dolgelukkig!!

En die kerel van mij, wat een HELD is dat zeg... Na gisteren de hele dag met een huilend, krijsend jongentje te hebben gezeten, had ik zowaar de telefoon gepakt om de osteophaat te bellen.. Ik dacht misschien heeft hij wel een 'bevallingstrauma'... Hij had immers een gekneusd schoudertje na de bevalling, omdat hij iets wat klem zat achter mijn bekken, en daar had de verloskundige toen hem echt moeten 'trekken'... Dus ja wie weet dat hij last van nog iets anders, en heb zelf goede ervaringen bij de osteophaat voor mijn whiplash die ik zo'n 8 jaar geleden had opgelopen.. 

Maar manlief kwam daar met de goude tip (tot nu toe) als hij aangeeft 'genoeg' te hebben gehad qua voeding, gewoon zo laten.. Niet weer opnieuw proberen, misschien hebben wij hem wel wat overvoerd, want hij hapt nadat ik tussendoor een schone luier geef wel weer netjes aan die fles, maar dan daarna zet hij het hem op een schreeuwen.. En ik laat mij teveel van het hartgevoel afbrengen door het CB, want ja, hij MOET dit opdrinken, en hij MOET zus en hij MOET zo... Maar sorry hoor, vol is vol, en zelf eet je de ene keer ook wat meer dan de andere keer.. En manlief zei al, volg je moedergevoel... 

En idd het lijkt tot nu toe dat probleem geweest te zijn.. Onze zoon weegt namelijk al bijna 5 kilo en mag dus 150cc maar hij krijgt dat bijna niet op, en staat er nog een bodemtje, maar verder slaapt hij gewoon goed door, dus een teken dat hij voldoende krijgt.. dus we gaan mooi op ons eigen gevoel af... En ik heb echt een heerlijk tevreden jochie nu! Laat het CB maar zeuren hoor ahahhaa!