Hoe het nu gaat...

Hey lieve meiden allemaal

Ben na een tijdje rust eindelijk terug van weggeweest en ondertussen is er heel wat gebeurd. Was er de afgelopen tijd echt niet klaar voor om hier op BB te vertoeven. Hoezeer ik iedereen ook dat kleine wondertje gun, kon er even echt niet meer tegen....  Sorry daarvoor!
Zoals jullie weten heb ik dus een tweede miskraam moeten doorstaan, we waren nogtans zo gelukkig dat de zesde en laatste IUI was gelukt. Nadien heb ik echt de weerbots gehad, ben een vijftal weken thuisgebleven van mijn werk met enorme klachten. Had soort van naweeën en deze hielden me echt aan de zetel gekluisterd.

Iets meer dan een maand nadien zijn we dan aan ons volgende traject begonnen : IVF....  En ook dit loopt niet echt van een leien dakje.
Ben begonnen met het spuiten van Decapeptyl, later samen met Gonal F 225. Na de eerste controle leek ik heel veel eitjes te hebben. De gynaecoloog kon ze niet echt tellen, maar kwam toch zeker bij een 18tal goede en grote eitjes. Er werd onmiddellijk gevreesd voor overstimulatie. Na een vijftal 'dagelijkse' controles en bloedprikken viel uiteindelijk het verdict : hyperstimulatie. Ik had enorm veel pijn en de punctie werd uitgesteld.  Blijkbaar heb je kans op vocht in je buik bij overstimulatie, heel erg pijnlijk, dus de punctie MOEST worden uitgesteld.
Tot vorige donderdag, de gynaecoloog vertelde me vlak voor de punctie op het OK dat het eigenlijk nog te vroeg was voor de punctie maar dat ze echt niet konden wachten, dit omdat ik anders teveel eitjes ging verliezen. 
Wat ik na de punctie allemaal heb meegemaakt was echt de hel..... ben flauwgevallen in het ziekenhuis en heb tot twee maal toe moeten overgeven. Verder heb ik donderdagavond niet geslapen omwille van de pijn. Heb dan vrijdag teruggebeld naar de gynaecoloog en die vertelde dat ze er niet echt van verschoot, ben onmiddellijk op controle geweest voor een echo en om bloed te laten prikken en beide uitslagen waren niet goed. Vocht in buik, vandaar die helse pijnen en er was zelfs spraken van opname om het vocht af te drijven via een baxter. Gelukkig hebben we dat tot nu toe kunnen vermijden, want anders kon ook de terugplaatsing zondag niet doorgaan....
Zondag heb ik dan de terugplaatsing gehad en dat verliep relatief goed, er werd een mooi embryo teruggeplaatst, maar de pijn bleef niet te harden. Terug bloed laten prikken en ook nu was er terug sprake van opname, mijn buik zit vol vocht, ik lijk wel 5 maanden zwanger :-(
Dit is men verhaaltje zo'n beetje, ga donderdag terug op controle en hoop dat deze beproeving niet voor niets is geweest!

Liefs Missje

457 x gelezen, 0

reacties (0)


  • retspak

    Ik lees nu jou verhaal eigenlijk pas. Wat afschuwelijk allemaal.
    Mijn schoonzusje zit ook in de molen, zij zijn bezig met ixi?! Dus kan me voorstellen wat jullie voor een ellende moeten meemaken.
    Ik prijs me gelukkig met al 1 gezond kind, en dankzij hem kom ik deze tijd ook door.
    Ik hoop dat jullie ooit zo'n wondertje in jullie armen mogen sluiten, ik zal in iedergeval ook voor jullie duimen.

  • becky80

    Ik hoop ook voor je dat het allemaal niet voor niks is, want het klinkt heftig allemaal. Succes!

  • bertine81

    Goh meis, wat heftig allemaal!! Ik denk aan je en wens je veel sterkte! Dat deze ellende niet voor niks is geweest en jullie droom eindelijk werkelijkheid wordt! Liefs en een dikke knuffel

  • mamaongeduld

    goh meid, wat vreselijk allemaal! Ik hoop dat jullie kleintje dit allemaal niet in de gaten heeft en zich heerlijk aan het nestelen is nu.

  • sassia4

    jeetje he.... dat is balen! Het is jullie zo gegund dat het goed gaat, hopelijk was dit het laatste vervelende en gebeuren er vanaf nu alleen nog maar mooie dingen. Ik ga een kaarsje voor je branden dat het inderdaad niet voor niets is geweest! Sterkte!

  • miracle-mommy

    heftig zeg..... hopelijk ben je zwanger en is de pijn snel over!!!

  • de-aanhouder-wint

    Ach meissie wat een verhaal zeg! Ik hoop dat het helemaal goed komt en je zwanger mag zijn!