Ik heb jullie advies nodig!!

Hallo allemaal,
Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen het is een lang verhaal en hoop dat jullie mij advies kunnen geven. Ik heb het echt nodig. Ik had best een moeilijke start toen ik hoorde dat ik zwanger was. Ik ben niet getrouwd en ben best wel religieus opgevoed. Gelukkig waren mijn ouders super lief en hebben mij gesteund en geholpen waar ze maar konden. Ondanks dat iedereen mijn ouders hadden verteld hoe het wel moest. Mijn ouders hebben mij alle vrijheid gegeven en als ik hulp nodig had moest ik dit aangeven en stonden ze klaar. Helaas ging niet alles even makkelijk. Ik had een normale tot goede band met mijn schoonmoeder. Altijd al gehad.
Voor mijn zwangerschap had ik geen contact met haar omdat zij vond dat haar zoon te weinig bij haar langs kwam en ik hem van haar had afgepakt. Toen ze hoorde dat ik zwanger was berichtte ze mij om te vertellen hoe blij ze was. Al vanaf het begin van mn zwangerschap zei mijn schoonmoeder dat ze wel ging oppassen. Ik kon geen ja of nee zeggen. Ze bepaalde dat wel even. Mijn vriend en ik hebben daar niets op gezegd om haar maar niet te kwetsen. Ze wilde bij de bevalling zijn en was gekwetst dat ik graag bij de eerste keer alleen met mijn vriend wou zijn. Toch kwam ze wel even binnen wandelen toen ik aan de weeën opwekkers zat en bleef uuureen door ratelen. Ik durfde niet zo goed wat te zeggen. Tot het moment dat de verloskundige zagen dat ik het er moeilijk mee had. Er werd gevraagd of ze wou vertrekken. Ze belde om de 5 minuten of berichtte non stop. Ze had mijn vriend gezegd dat hij haar moest berichten als ik zou gaan bevallen. Mijn vriend was wat gaan eten omdat ik 24 uur lang weeën had. Toen hij net terug kwam gelopen was ik al bezig met bevallen. Hij probeerde mij hierbij te steunen en toen mijn zoontje was geboren stuurde hij mijn zusje een berichtje met foto dat hij was geboren. Hier was zij echt woest om. Want zij had het anders voorgesteld. Want zij moest de eerste zijn. Binnen 10 min was zij samen met mijn ouders en zusje broertje schoonbroertjes etc in het ziekenhuis. Zij en mijn moeder mochten als eerste de baby zien. Toen mijn moeder mijn zoontje zijn handje wou vasthouden. Sloeg mijn schoonmoeder de hand van mijn moeder weg. En schreeuwde neeee dat mag je niet doen. Ik was op dat moment 5 minuten geleden gehecht en was kapot dus alles ging aan mij voorbij. De rest van de familie mocht van haar naar binnen en moest binnen 3 minuten weg want zo wou ik dat?? Ik had niks gezegd want ik stond te douchen en iedereen was opeens weg. Na een tijd waren mijn vriend en ik bij haar thuis. Haar vriendinnen kwamen ook langs en ik kreeg geen enkele kans om ook maar op 1 vraag te antwoorden. Ze liep de hele tijd met de baby te tillen en aan iedereen te vragen wie hem vast wou houden of wou voeden. Wanneer ze mij iets vroegen was zij degene die antwoordde voor mijToen vertelde ze mij dat ik een flesje moest maken omdat hij honger had en zij hem dus kon voeden. Ook dit heb ik maar gelaten omdat ik haar niet wilde beledigen of iets gemeens wou zeggen waar haar vriendinnen bij waren.
Mijn moeder had ik een avondje op laten passen want mijn moeder woont 5 min van mij vandaan en schoonmoeder 30 min. Toen zij dit hoorde riep ze; owww mocht zij wel oppassen en ik niet?
Ik weet niet meer zo goed wat ik moet doen. Dit zijn maar kleine voorbeelden. Ze legt hem iedere keer op zijn zij als ik zeg nee gewoon op zn rug leggen. Ze maakt hem wakker als hij slaapt. Staat iedere week op de stoep vanaf de bevalling. Vanaf 10 uur in de ochtend. Alles weet ze beter en dat zegt ze ook. Hij was aan het huilen en ze kwam binnen gelopen. Riep ze. Ahhww doet ze niet goed haar best??? Ben je daarom zo aan het huilen. Op dat moment kon ik wel janken. Ik uit me niet zo snel en vond dit wel hard aankomen. Dus was maar weg gelopen. Nu heeft ze bepaald dat zij 4 dagen in de week wil oppassen en heeft een bedje en een box gekocht. Ik heb haar nog helemaal niets gevraagd of überhaupt een ja gegeven. Liever heb ik niet dat ze oppast. Ze respecteert mij totaal niet en kon niet geloven dat ik moeder ging worden want dat pastte totaal niet bij mij. Mijn leven zou voorbij zijn met een kind. Vertelde ze mij toen ik net een paar dagen thuis was na de bevalling. Haar zoons heeft ze ook niet echt onder controle gehad en had haar oudste zoon al vanaf zijn 15e uit huis getrapt. En vaak heeft ze ook een aantal jaren achter elkaar geen contact met haar kinderen. Ik wil niet dat mijn zoontje dit hoeft mee te maken.

Help me out!! Ik weet niet zo goed of ik nou overdrijf of dat ik het verkeerd zie. Ik wil niemand kwetsen.

1589 x gelezen, 3

reacties (39)

1 2



  • My-all

    Ik had het wel geweten. Schoonmoeder doet het volgens de regels van de ouders en anders de deur wijzen. Je kind is het belangrijkste en kom voor haar/hem op!! Mijn schoonmoeder had ook bedacht dat zij elke week mocht oppassen. Dit wilden wij niet dus hebben we nee gezegd. Ze begint er soms nog steeds over (huilend) en ja, dat levert awkward situaties op maar we veranderen daarom niet onze mening

  • Mimi88

    Pff ik begrijp soms echt niet wat er in sommige mensen omgaat. Heel sterk dat jullie zo standvastig zijn! Ondanks dat het akward is. Zo kan het dus ook! Thanks voor je bericht❤️

  • My-all

    Nog wel de tip om het door jouw man te laten oplossen. Mijn schoonmoeder vindt het ook makkelijk om mij de schuld te geven terwijl het onze gezamenlijke beslissing is. Het is zijn moeder, dus hij mag ermee praten.

  • KoryAnder

    Oké, waar is je vriend in deze?

    Het wordt tijd dat hij (jullie) je schoonmoeder een halt toeroept. Je stelt je zeker niet aan en ze is al lang over jouw grenzen heen. Nu moet je deze gaan aangeven, voor jezelf en zeker voor je zoontje. Dus gewoon nee zeggen als het niet is hoe jij het ziet, durf je dat niet? Laat je vriend met zijn moeder praten.

    Zo lang je bang bent om haar te kwetsen, kwetst ze jouw en je kindje. Kies voor jezelf!

  • Mimi88

    Bedankt voor je bericht😘 Ja, die geeft aan dat zn moeder dit altijd al heeft gedaan en gewoon moet doen waar ik mij het beste bij voel. Binnenkort komt er een gesprek aan dus we gaan zien.

  • sarah-l90

    Oef, je overdrijft zeker niet. Ik zou helemaal gek worden van zo'n opdringerig persoon. Precies wat de anderen zeggen: geef HEEL DUIDELIJK je grenzen aan. Ga eerst met haar in gesprek en als dat niet werkt (wat ik opmaak uit jouw berichten) moet je echt gewoon beslissingen maken voor jezelf en je kindje. Ik wil je vooral heel veel kracht wensen want ik weet hoe lastig het is om tegen haar in te gaan en haar te kwetsen. Maar je kan het! Jij (en je vriend) weet het beste wat goed is voor jullie kindje. Dus geef haar de keuze: óf wel contact, maar dan met jullie regels en voorwaarden, óf geen contact.

  • Mimi88

    Bedankt voor je berichtje❤️ Ja het stapelt allemaal op. Helaas valt met haar niet echt te praten, maar binnenkort komt er zeker een gesprek aan!

  • Lewi

    Wat een nare situatie! Wat ik wel zou doen is de situatie met jouw vriend maar ook met jouw eigen familie bespreekbaar maken. Zo kun je hun steun ontvangen, ander heb je kans dat je hun ongewenst afstoot. Samen kunnen jullie dan bedenken hoe jullie haar kunnen benaderen. Misschien helpt het als jouw moeder eens met haar gaat praten?

  • Mimi88

    Dank jullie wel allemaal. Dit had ik even nodig! Helaas geeft iedereen al jaren de grenzen aan (bv. Haar eigen kinderen die al volwassen zijn) maar luistert ze hier totaal niet naar en doet ze maar wat ze wil. Lijkt een beetje controle te willen hebben om het maar te hebben? Ben blij met jullie advies en precies wat jullie zeggen. Ons kind, onze opvoeding, onze regels! Jammer voor haar. Groetjes Mimi

  • Mommyx3

    Je moet echt leren voor je zelf op te komen en je grenzen aan te geven. Ze loopt zo over je heen. Wat je nu krijgt is dat jij alles maar slikt en dat dan de bom op een dag barst en er grote ruzie is. Probeer eerder je grens aan te geven. Het is jou kind jij bepaald . Dan passeer je haar maar of dan is ze maar teleurgesteld. En ik zou het samen met je vriend te bespreken. Dan kan hij of jullie samen de boodschap doorgeven. Van hem kan ze het beter hebben dan van jou.

  • kamerplant

    Ik had deze vrouw allang op der nummer gezet. Wat denkt ze nou?

    Ik weet hier nog heel goed dat ik bij mijn zoon beviel van een keizersnede. Uiteindelijk stond me schoonmoeder de volgende dag ongevraagd op de stoep incl halve familie dat ik zoiets had van ehm oke fijn dat je wat laat weten?!

    2 dagen later mochten we naar huis rond 1 uur ik super blij. Belt ze me vriend ja we komen nog even langs ik heb een cadeautje. Hij heeft toen toegestemd. Heb haar direct terug gebeld of ze wel spoort. Dat ik wel even na 3 dagen ziekenhuis opname blijf wachten in het ziekenhuis zodat zij een cadeautje kan brengen. Ik heb haar echt door die telefoon getrokken of ze niet even moet nadenken over mijn gestel en welzijn.

    Dit beviel haar ook voor geen meter en we hebben nog maanden ruzie gehad omdat ik het haar niet gunde dat ze oma was. Uiteindelijk zagen we der nooit meer ... omdat ze het te druk had met andere dingen.

  • TrotseMama<3

    Je weet niet wat je moet doen?? Wat denk je van je mond open trekken en heeeel snel!!

    Dit ligt absoluut niet aan joi hoor! Jij moet niet gasn twijfelen door zon achterlijk mens.

    Ik had dit nooiitttt gepikt!! Dan maar gekwetst.. maar kijk eens hoe gekwetst jij wel niet bent.

    Ik hoop echt dat je je grenzen durft aan te gaan geven meid want hier wordt jij echt niet gelukkig van.

  • Lucailyana1215

    Jeetje ze is gestoord gewoon!!! Jij moet u grenzen opstellen, desnoods de deur ook sluiten dat ze niet binnen kan,je vriend ook duidelijk maken dat je dit er ver over vindt gaan.dat je rust wil en genieten van jullie zoon zonder de moeial van schoonmoeder

  • Candle90

    Oh mijn god.. ik zou helemaal gestoord worden!

    Snap echt dat het heeeeel moeilijk is om aan te geven bij iemand die duidelijk heel erg doordramt en aanwezig is.

    Maar liever zij gekwetst, dan jij continu gekwetst.

    Geef je grenzen aan!

    Bespreek desnoods eerst met je vriend waar je mee zit om vervolgens met zijn drie een gesprek te voeren.

    Is je schoonmoeder het er niet mee eens?

    Helaas pindakaas voor haar.

    Het is jullie kind. Niet die van haar.

  • NewBaby2018

    Grenzen aangeven meid, dat heb je niet gedaan.

    Los daarvan klinkt ze enigszins gestoord 😅

  • Mamavandriedametjes

    Weet je wat t makkelijker maakt om de grens naar haar aan te geven? Om voor jezelf op een rijtje te zetten wat je je zoontje gunt, en wat niet. En je geeft zelf al aan dat je dít je zoontje niet gunt.. en terecht!

    Als je vanuit je kind beredeneert (wat heeft hij nodig, wat is goed voor hem?) is het makkelijker om op je strepen te staan. Geef haar aan waar je blij mee zou zijn (goede band met oma, af en toe oppas) en wat op absoluut onacceptabele wijze de grens over gaat (de rest zo ongeveer). Uit liefde voor je kind kun je n hoop kracht putten..

    Succes meid!

  • Mimi88

    En wat je nu zegt. Zo denk ik vaak ook. Wat nou als de kleine dit of wat nou als de kleine dat. En dan ga ik terug denken. Maar ik wil niet dat ze denkt dat ik haar kleinkind bij haar weghou en dat zij zich erdoor voelt gepasseerd. Maar ik kan maar beter niet zo denken want dit werkt alleen maar averechts. Ze loopt gewoon zwaar over mij heen en krijgt steeds meer (macht) over alles. Dank je wel. Heb zoveel aan jullie woorden. Ben dus toch niet helemaal verkeerd❤️❤️

  • Tissie

    Heel simpel, laat je partner het duidelijk maken bij zijn moeder dat ze over jullie grenzen heen gaat. Kan/doet hij dit niet dan doe jij het op jou manier. En tja, als dat niet zo aardig gaat en je partner vind dat een probleem dan had hij het zelf op moeten lossen.

    Zo hebben wij het hier ook aangepakt. Mijn vriend is namelijk van de zachte aanpak en dat werkt negen van de tien keer niet. Dus ik deel vaak uit irritatie een sneer uit. Maar tja, dat is toch echt hun eigen schuld hoor als er al 100 keer gezegd is dat ons zoontje geen koekjes en appelsap mag en zij doen het toch.

    Want nee, iemand kwetsen is niet oké, maar ze kwetst jou nu ook. Dus kom voor jezelf en je gezin op. Succes

  • Mimi88

    Nee zo zie je maar, zacht werkt helemaal niet. Soms wil je de ander tevreden houden en cijfer je jezelf weg. Thanks voor je openheid❤️❤️

  • Miekj

    Hier herken ik veel van mijn schoonmoeder in. Pakte zo onze dochter uit de armen, flssje moest ze geven, badje enz. Zij mocht alles want zij was de oma. Met een miskraam was haar reactie: o dan word ik geen oma. Nu hebben we door meerdere dingen geen contact meer met haar. De kinderen weten dat ze nog een oma hebben ( die elk jaar in nov cadeautjes stuurt) waar we door ons geen contact mee hebben en niet door hun. Door haar gedrag mist ze haar kleinkinderen. Zo lang ze haar eigen kinderen niet normaal kan behandelen krijgt ze onze kinderen niet te zien. Sta op je strepen en laat niet over je heen lopen. Jullie kind, jullie opvoeding.

  • Mimi88

    Wat erg dat mensen zo kunnen zijn. Vooral het gedeelte wat je vertelde met dat jullie een miskraam gehad hebben. Ohg ogh wat is het zielig voor haar ipv te kijken hoe jij je erbij voelt. En soms is het maar beter om afstand te bewaren dan in situaties als die van mij te komen. Want daar ga je je zeker niet gelukkiger door voelen. Precies wat je zegt ik laat echt over me heen lopen. dank je voor de bevestiging en goed hoe jullie het aan hebben gepakt. ❤️

  • Cindy16

    Oh meid wat verschrikkelijk! Herken het ook van mijn schoonouders, wel in mindere mate. Ik heb destijds van me af gebeten. Soms te bitchy misschien, maar het hielp wel. Nee is nee en als ze iets doen wat ik niet fijn vind zeg ik het ook.

    Het was een poosje rustiger, maar ze worden nu weer opdringeriger. Komt denk ik doordat de tweede bijna geboren wordt?

    Mijn advies is praten. En zeg gewoon als je het er niet mee eens bent. Ze zal het vast niet leuk vinden, maar ze heeft het maar te accepteren. Jullie zijn de ouders en niet zij.

    Als je het zelf moeilijk vind, kun je altijd je vriend vragen om zn moeder aan te spreken.

    Ik ben bang dat als je niks zegt, het steeds erger wordt.

    Qua oppas misschien een goed argument (zelf ook wel gebruikt). We vinden het belangrijk dat hij om leert gaan met ander kinderen.

    Sterkte!

  • Mimi88

    Ik weet niet wat het is maar als er een baby in het spel komt worden mensen opeens opdringerig. Niet iedereen natuurlijk maar sommige mensen pfff. Ik vind het indd lastig om haar erop aan te spreken. Ze is erg fel en dominant en gewoon erg hard. Misschien moet ik ook maar zo zijn. Anders gaat het straks van kwaad tot erger. Dank je wel voor je woorden❤️

  • Wonderful-life

    Ik weer niet hoe

    Oud jullie zijn en of jullie nog afhankelijk van haar zijn?

    Maar als jullie helemaal

    Zelfstandig draaiend zijn, is het

    Echt heel Belangrijk om grenzen aan te gaan geven. En bij dit soort types moet

    Je heel duidelijk zijn en niet te vriendelijk verpakken is mijn ervaring. Heel

    Veel succes!

  • Mimi88

    Ik ben 24 en mijn vriend 28. We wonen gelukkig op ons zelf en hebben haar al die tijd ook niet nodig gehad. Nu dat de kleine er is denk ze van wel en dat zij de opvoeding gaat bepalen en waar die naar zwemles gaat of wanneer hij bij haar is maar dat gaat mooi niet gebeuren. Dank je voor je reactie❤️

  • Mama-Manda

    Gewoon je grens aangeven. Hier en niet verder! Klaar!

    Dit kan toch niet! Vrouw het is jouw kind en je doet t op jouw manier! En daar heeft zij zich aan te houden en anders is het klaar.

    Ik ken dit soort type vrouwen, je moet haar echt goed op haar plek zetten anders houdt ze niet op.

    En vooral niet bang zijn, wordt ze boos is het haar probleem.

  • Mimi88

    Dank je wel. Ik haal hier echt mijn kracht uit. Ik ga mijn best doen❤️❤️

  • Freyfrey

    Ik vind dat je vriend eens stevig moet babbelen met zijn moeder. Het doet mij overkomen dat ze het nu probeert goed te maken dat ze er niet voor haar zoon is geweest. En dat ze totaal niet ziet dat dit jou kwetst wat ze doet.

    Je mag zeker eerlijk zijn tegen haar, dat ze niet overal haar mening over moet geven. Dat het jouw kind is en niet die van haar.

    Ik heb dit precies met mijn vader ook. En mijn broer heeft dit ook met mijn neefjes. Vader staat elke dag op de stoep.

    Als je er verder over wilt praten kan je mij altijd een PB sturen. Ik snap je helemaal!!

  • Mimi88

    Ja daar dacht ik ook aan. Dat ze probeert goed te maken hoe ze er niet voor haar kinderen geweest was of slecht behandeld heeft toen ze jonger waren. Dat ze daarom de kleine zo probeert te claimen. Ga ik zeker doen dank je voor je reactie heel lief❤️

  • Mimi88

    Wat een lieve reacties allemaal! Ik ben gewoon iemand die het moeilijk vind om iemand te kwetsen en laat mezelf liever kwetsen dan een ander. Ze gaat zeker een drama maken want zo is zij wel en daarom dat ze dit bij mij doet. Omdat ik van nature gewoon rustig ben en iedere keer maar weer een kans geef. Mijn vriend heeft al aangegeven dat ik moet doen waar ik mij het prettigst bij voel en als dat bij mijn moeder is, dan is dat het of de opvang maakt ook niet uit. Dit gaat in de toekomst nog voor meer drama zorgen denk ik..

  • B756

    Jij mag het zeggen... Je vriend maakt zich er een beetje makkelijk vanaf zo ;) Jullie besluiten zoiets samen, en als er met zijn moeder gepraat moet worden dan moet hij daarin het voortouw nemen.

  • Mimi88

    Ik heb hem vanmiddag ook aangesproken op hoe zij doet en hij zou met haar gaan praten dus ik wacht het af!! Dank je voor je reactie ❤️❤️

  • Druif89

    Wauw, wat een bemoeial. Ik zou hier echt heeel kriebelig van worden. Snap wel dat je het moeilijk vind om er iets van te zeggen hoor, dat lukt mij bij m'n eigen moeder ook moeizaam en m'n schoonouders vind ik ook lastiger. Ik zou mijn vriend de boodschap laten brengen, het gaat om zijn moeder. Maar wel van te voren goed overleggen met z'n tweetjes wat je wél wil, vb. qua opvang.

  • B756

    Als jij en je partner niet aangeven wat jullie grenzen zijn, dan blijft ze er overheen gaan. Dus jullie zullen toch met haar moeten praten. Ga een keer met haar zitten en bespreek het. Geef aan dat jullie superblij zijn met zo'n lieve oma en dat het fantastisch is om te zien hoe leuk ze met de kleine is enzo. Maar dat het ook allemaal wat veel voor jullie is. Dat ze in al haar enthousiasme een beetje over jullie heen dendert. Dat je haar aanbod waardeert maar dat jullie bepalen hoe de dingen gaan. En dan bijvoorbeeld houden bij incidentele oppas of waar je je dan ook goed bij voelt. Ze zal vast drama maken, zoals ik het nu lees is ze daar wel een type voor, maar dat is dan maar even zo. Liever even drama dan de rest van je leven dit, toch? Als je niets zegt, dan bouwt dit op tot de bom barst en dat kan de relatie goed beschadigen.

  • FemmalynMaeveFlynn

    Hoezo heb je het zo ver laten komen?

    Je moet op je strepen gaan staan!

    Ik zou alles afkappen, niet meer toelaten in huis

    Ze kreeg mijn baby niet meer in handen

    Regel fijn opvang bij jouw eigen moeder en/of kinderopvang

    En als zij dat allemaal maar niks vindt dan is dat maar zo

    Het is JOUW kind, JOUW huis, JOUW regels, JOUW opvoeding, JOUW leven

    Heel veel succes, kom voor jezelf op! ❤️

  • Oemmm

    Ehh haha kop op en dumpen die vrouw. Vind het super knap dat je zo rustig er onder blijft.


1 2