Beginnende zwangerschap verloren...

Ik wist het zeker... het gaat lukken. Ik voel me ontzettend zwanger... maar toen werd ik weer ziek...
Het gevoel dat je gevloerd wordt door een flinke griep:

Continue hart bonzen
Een warm hoofd
Oorsuizen
Hoofdpijn
Misselijk
Een trap oplopen en bovenaan doodmoe zijn

Wat volgt zijn buikkrampen en flinke ook. Het wisselend mekaar af.
Dagen later voel ondanks je heel veel hormonen inneemt de zwangerschapsymptonen afnemen...

Dit heb ik in alle zwangerschap meegemaakt... ook in die van Rayan. Bij hem heb ik tot 16 wkn bloedverlies gehad. Op bed gelegen. Blijdschap en ontzettende bezorgdheid wisselende mekaar voortdurend af.

Ik wist nu wat ging komen... ik zou ook jou nooit zien. Ik droomde van een dochtertje een zusje voor Rayan. Nabil wilt ook zo graag een meisje. Maarrrr... ik heb een idee wat het is en waarom ik niet zwanger blijf. Ik het met de arts overhebben. Het heet immunologische onvruchtbaarheid. Mijn immumstysteem valt de embryo aan. Ziet het als een indringer ... daarom ben ik telkens zo ziek. 2 juli hebben wij een zoveelste gesprek. Maar we blijven volhouden. Want we missen je...